به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «والمری»، خاطرات خودنوشت رزمنده دفاع مقدس محمد ارغیانی در انتشارات سرو به چاپ رسید.

تنگه چزابه یکی از عجیب‌ترین مناطق جنگی بود. بزرگ‌ترین میدان مین در آنجا بود که همه نوع مین در آن کاشته بودند؛ چه از نوع جهنده و چه از نوع ضدنفر و ضد تانک. تنگه چزابه قبل از ما شهدا و رزمنده‌های فراوانی را به خود دیده بود و افرادی ساعت‌ها و بلکه روزها و ماه‌ها در آنجا جنگیده و خاک آن را با خون خود گلگون کرده بودند.

تنگه چزابه جبهه کاملاً مستقل و ثابتی بود. هر روز باید آمار شهدا و مفقودین و رزمنده‌ها را درمی‌آوردند. من نیز یکی از آمارگیران بودم، در اصل بیسیمچی و تیرانداز بودم و آمارگیری مسئولیت سوم من بود.

یک دستگاه خودرو تویوتا وانت هم برای آوردن تدارکات داشتیم و یک دستگاه موتور هوندا تریل هم برای کل گردان و سرکشی به خط در اختیار کردان بود.

یک کوره راه، بین گردان ما و گردان دوستان و همشهریان بود. هر موقع دلم برای دوستانم تنگ می‌شد، به سرعت به دیدنشان می‌رفتم؛ به دیدن برادر مهدی مهدی فاتحی‌نیا و برادران سید حسن و محسن. برادر مهدی فاتحی‌نیا همیشه می‌گفت: «می‌ترسم تو در همین راه به تیر قناسه‌زن‌های دشمن به شهادت برسی!» می‌خندیم و می‌گفتم: احتیاط می‌کنم. شما نگران نباشید. او یک جلد مفاتیح‌الجنان به من هدیه داد که هنوز هم آن را دارم. زنده یاد سید حسن عصمتی هم که عکاس انقلاب در صفی‌آباد بود، آنجا مجروح شد و به پشت جبهه انتقالش دادند. قناسه‌زن‌های ما نیز به شکار نیروهای دشمن می‌رفتند و موقع رفتن به جلو از همه التماس دعا داشتند. هر کدام از رزمنده‌ها که یکی از این برادران را می‌دیدند که تفنگ به دوش جلو می‌رود، او را تشویق می‌کردند.

عراقی‌ها مین‌های ضدنفر، ضدنفربر، ضد تانک و غیره زیادی از نوع پدالی و جهنده در میدان‌های مین کار می‌گذاشتند که یکی از آنها مین «والمری» یا «والمرا» بود. این مین ساخت کشور ایتالیا بود که تعداد زیادی از آنها را در اختیار رژیم بعث عراق قرار داده بودند و پس از تجاوز به کشور ما، در خاک این مرز و بوم کار گذاشتند. مینی که بیشترین تلفات و آسیب را در جنگ تحمیلی به ما وادار کرد. افراد زیادی از نیروهای ما، به خصوص بچه‌های مخلص گردان‌های تخریب، با این مین‌ها به شهادت رسیدند و یا دست و پای آنها قطع شد و یا مجروح شدند و هزینه زیاد مادی و معنوی روی دست کشور و خانواده‌ها گذاشته شد.

والمری چهار شاخک دارد با وزن سه کیلو و دویست گرم که به محض برخورد با آن و یا تله انفجاری، از زمین کنده می‌شود و تا ارتفاع ۶۰ سانتیمتر از سطح به بالا می‌پرد و مقابل محدوده شکم افراد منفجر می‌شود و هزاران ترکش به چهار طرف می پراکند و تا ۶۰ متر اطراف خود را از ترکش می‌پوشاند و قدرت خرابکاری زیادی دارد. این فعل و انفعالات هم فقط در مدت دو ثانیه صورت می‌پذیرد و اجازه هر گونه مخفی شدن را از افراد می‌گیرد این مین برای آسیب زدن به نفرات استفاده می‌کنند تا باعث زخمی شدن و از بین رفتن آنها بشود.

کتاب «والمری»، خاطرات خودنوشت رزمنده دفاع مقدس محمد ارغیانی در ۱۹۷ صفحه در انتشارات سرو به چاپ رسید.