سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)؛ حسین بهزاد در سال ۱۲۷۳ به دنیا آمد. او از کودکی به واسطه تربیت پدر هنرمندش به هنر نقاشی و نگارگری ایرانی متمایل شد.تا سال ۱۳۴۷ که چهره در نقاب خاک کشید آثار بدیعی خلع کرد.
سالها کارمند فنی اداره کل باستانشناسی و استاد نگارگری هنرستان هنرهای زیبای تهران بود. خانهاش در تهران با وصیت او، موزه هنرهای سنتی شده است.تابلوهای فردوسی، فتح بابل، ایوان مداین، شب قدر حافظ و نفت از آثار ماندگار این هنرمند است.
ستار کاکایی کارگردان مستند «چمدان آبی» درباره تولید این اثر گفت: این فیلم روایتی مستند از زندگی پر فراز و نشیب مینیاتوریست ایرانی، «حسین بهزاد» است و آنچه بر حاصل و دسترنج یک عمر تلاش بیوقفه او گذشته و آثار نفیسی که بسیاری از آنها دیگر در دسترس عموم نیست. زندگی او در برهههایی تحت تاثیر سوءاستفادههایی از او و آثارش توسط مدیران چه در دوره قاجار و چه پهلوی قرار گرفته است.
وی افزود: من معمولاً راجع به شخصیتهای گمنام مستند میسازم. جرقه پیگیری و ساخت این مستند مربوط به خبری درباره مفقود شدن چمدانی آبی زده شد. این چمدان حاوی تعدادی از آثار استاد حسین بهزاد بود.
این فیلمساز با بیان اینکه، مستندسازان مشکلات عدیدهای پیش پای خود دارند، اضافه کرد: اولاً بحث هزینههای تولید در مقایسه با فیلمهای داستانی است که یک به صد است و راجع به این موضوع حرف زدن انگار آب درهاون کوبیدن است؛ چون درک فرهنگی در مسئولیتهای کلان اقتصادی وزارت خانههای ذی ربط را میطلبد که به عمر ما کفاف نخواهد داد
کاکایی ادامه داد: دوماً پخش نشدن فیلمهای مستند در اکرانهای عمومی یا شبکههای تلویزیونی که بازده مالی برای سازندگان داشته باشد، مشکل دیگری است و همچنین سیاست جشنوارهها طوری است که ذائقه مستندساز را به کارهای اجتماعی سوق میدهد و از کند وکاو عمیق موضوعات تاریخی غافل میشوند.
وی معتقد است شاخصه یک مستند خوب تحقیق دقیق و واقعی همچنین ابداع در ساخت به فراخور موضوع فیلم است؛ یعنی هر ظرفی مظروف خود را میطلبد. کاکایی به شعری از ملک الشعرای بهار اشاره میکند، ملک الشعرای بهار در مدح بهزاد شعری سروده است. چهار بیت نخست این شعر از این قرار است: «خداوند هنر، استاد بهزاد که نقش از خامهٔ بهزاد به زاد / حسین رادکِش بهزاد نام است کمالالدین بهزادش غلام است / اگر بود او نخست، این هست اول اگر بود او کمال، این هست اکمل / به رنگآمیزی از خورشید ییش است به معنی، آفتاب عصر خویش است»
کاکایی مخاطبان فیلم خود را علاقمندان به شخصیتهای گمنام و خاص دانست و ادامه داد: این مخاطبان میتوانند از سنین نوجوان تا کهنسال را در برگیرند.
این کارگردان درباره ضرورت همکاری نهادها در تولید فیلمهای مستند و حمایت از پیشکسوتان نیز اضافه کرد: اخیراً نهادها که کار فرهنگی انجام میدهند چون رنج سنی مسئولینشان زیر ۳۰ سال است خیلی همزبانی ایجاد نمیشود حتی زحمت جستجو در اینترنت برای شناخت پیشکسوتان این وادی هم نمیدهند مگر دری به تخته بخورد و کسی از این دوستان اهل تاریخ باشد و پنجاه سال پیش خود را مرور کرده باشد تازه متوجه میشوند که مستند سازی امروز ما بر شانههای خسته مستند سازان پیشکسوت استوار مانده است.
«چمدان آبی» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است و در چهارمین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراث فرهنگی نمایش داده میشود.
نظر شما