مهمند شيدرنگف پژوهشگر زبان فارسي معتقد است، پيروز ميدان زبان فارسي كسي است كه اندوخته واژگان فارسي بهسزايي داشته باشد و بداند كه كاربري هر كدام در كجاست؛ نه اينكه تا در زمينهاي واژگاني كم ميآورد، واژه انگليسي يا تازي آن را جايگزين كند./
وي كه عصر روز گذشته (سهشنبه ۲ تیر) در بنياد فرهنگي جمشيد، سخن ميگفت با اشاره به هنجارهاي زبان فارسي، افزود: اگر مادران اين مرزوبوم اندوخته زباني درست و هنجار داشته باشند، فرزندانشان با زبان مادري، اينگونه بيگانه نخواهند شد.
به گفته اين پژوهشگر زبان فارسي، ما از آنجايي كه اندوخته اندكي داريم و از پهنه گسترده واژگان فارسي بيخبريم، اين زبان را ناتوان ميشماريم اما غافل از اين كه ناتوان ماييم نه زبان فارسي.
وي با اشاره به اينكه هماكنون ٦٣ هزار گويش در جهان وجود دارد كه مردم به آن سخن ميگويند، گفت: پيشبيني شده كه تا ٥٠ سال آينده به دليل آمدن رسانههاي گروهي، شمار اين گويشها به ١٠ هزار برسد و بسياري از اين زبانها و گويشها به جرگه زبانهاي مرده بپيوندند. يعني زبانهايي كه ديگر هيچ انسان زندهاي به آن سخن نميگويد و تنها در كتابها و دستور زبانها بايد آنها را جستوجو كرد.
به باور «شيدرنگ» اين رويداد تلخ براي زبانهايي رخ خواهد داد كه در گستره اقتصاد، دانش و فن، صنعت و هنر پويا نباشند و نتوانند خود را به روز كنند؛ زيرا زباني مانا و ناميرا خواهد بود كه در گستره اقتصاد، دانش و فن، صنعت و هنر بتواند پاسخگوي نيازها باشد و بتواند واژهسازي كند.
وي زبان فارسي را پويا و مانا دانست و افزود: زبان فارسي ابزار پويايي و مانايي را دارد و در گستره اقتصاد، دانش و فن، صنعت و هنر هيچ زباني به اندازه زبان فارسي توان واژهسازي ندارد.
اين زبانشناس به گفته «اسپنسر»- نويسندهاي انگليسي- اشاره كرد و گفت: اسپنسر نزديك به ٢٥٠ سال پيش در سخني، به پادشاه انگلستان، ميگويد: «اگر تاريخ، زبان و باور كشوري را بگيريد ديگر مخالفي نخواهيد داشت.»
وي پس از اشاره به گفته اسپنسر، افزود: پس از چيرگي تازيان بر ايران به مدت ٢٠٠ سال ايرانيها مجبور شدند كه به زبان تازي سخن بگويند و به همان زبان بنويسند و اين به آن معناست كه اگر اين روند ادامه مييافت ما ديگر ايراني نبوديم. بنابراين بايد بر روان «يعقوب ليث» آفرينباد فرستاد كه گويش به زبان پارسي را زنده كرد و نگذاشت ايراني به زباني سخن بگويد كه آن را نميفهمد.
پژوهشگر زبان فارسي در ادامه سخنانش خاطرنشان كرد: يعقوب ليث صفار، نخستين کسي بود که زبان پارسي را ۲۰۰ سال پس از ورود اسلام به ايران، به عنوان زبان رسمي ايران اعلام کرد و پس از آن ديگر کسي حق نداشت در دربار او به زباني غير از پارسي سخن بگويد.
دکتر محسن ابوالقاسمي در کتاب «تاريخ زبان فارسي» آوردهاست: «در سال ۲۵۴ هجري، يعقوب ليث صفار، دولت مستقل ايران را در شهر زرنج سيستان تاسيس کرد و زبان فارسي دري را زبان رسمي کرد که اين رسميت تا کنون ادامه دارد.»
به باور «شيدرنگ»، زبان وسيلهاي است كه من و تو خود را با آن نمايش ميدهيم؛ پس چه نيكوست زباني كه نماينده ايراني بودن ماست را بهتر و بيشتر از پيش ياد بگيريم و آن را به فرزندانمان آموزش دهيم.
اين پژوهشگر زبان فارسي، گفت: پيروز كسي است كه كوشش كند فارسي را فارسي بگويد. من مخالف هيچ زباني نيستم و آرزو دارم روزي فرا رسد كه هر ايراني به پنج زبان زنده جهان سخن بگويد؛ ولي فارسي را با چارچوب فارسي، دستور زبان فارسي و واژگان فارسي، سخن بگويد.
نظر شما