چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۱:۵۱
مجلات ادبي دهه 40 شعر معاصر را متعالي كرد

«اواخر دهه‌هاي 30 و 40 از پربارترين دهه‌هاي شعر امروز ايران است. بسياري از مجلات ادبي آن سال‌ها در تعالي اين شعر نقش مهمي ايفا كردند.» اين‌ها بخشي از گفته‌هاي «فرهاد عابديني» اولين سخنران مراسم بزرگداشت «عليرضا طبايي» بود كه عصر ديروز(20اسفندماه) در تالار بتهوون خانه هنرمندان ايران برگزار شد.

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)، پخش سرود ملي جمهوري اسلامي ايران و نماهنگي درباره زندگي و ويژگي‌هاي شعري «عليرضا طبايي» آغاز گر برنامه‌هاي بزرگداشت وي بود. زمان اين مراسم كه از ساعت 5 تا 7 مقرر شده بود، به دليل شعر خواني‌هاي زياد و پخش مجدد نماهنگ حدود سه ساعت به طول انجاميد. 

در ابتدای اين مراسم «كتابدار» كه اجرای برنامه را بر عهده داشت گفت: قرار است در اين برنامه كه به همت موسسه روزنامه اطلاعات، معاونت فرهنگي سازمان فرهنگي هنري شهرداري، مجله جوانان و جمعي از دوستان ايشان برگزار شده، از حدود بيش از نيم قرن فعاليت ادبي استاد طبايي تقدير و تجليل شود.

سپس عابديني درباره مجلات ادبي سال‌هاي قبل از انقلاب و فعاليت‌هاي طبايي در آن سال‌ها اظهار داشت: اواخر دهه‌هاي 30 و40شايد از پربار‌ترين دهه‌هاي شعر امروز ايران به حساب آيد. در آن سال‌ها بين مجلات ادبي انگار يك مسابقه شعري بود و بسياري از آنها در تعالي شعر معاصر نقش مهمي ايفا كردند.
 
وي از مجله‌هاي ادبي آن روزگار نام برد و گفت: مجله «سخن» را نادر نادر‌پور، «روشنفكر» را فريدن مشيري، «زن روز» را نصرت رحماني و «جوانان» را عليرضا طبايي بالنده كردند. اين عصر، عصر درخشاني براي شعر امروز بود و طبايي نقش موثري در اين عرصه داشت. 

عابديني افزود: در كتاب «هزار و يك شعر» سپانلو، ايشان در شاخه شعر اعتدال كنار شفيعي كدكني و شاعران ديگر قرار دارند و وضعيت شعري ايشان به گونه‌اي مشخص شده است. 

وي اضافه كرد: لحظه‌اي كه من با اشعار ايشان آشنا شدم يكي از ويژگي‌هاي شعري‌شان نوگرايي بود. چون پا به پاي جوانان پيش مي‌آمدند و از اين رو شعر‌شان شعر اعتدال و پيشرو نام گرفت.

سهيل محمودي كه در بخش بعدي اين برنامه سخن گفت، در ابتدا از حاضران خواست تا محفل را با تعارف برگزار نكنند و از صميمي‌ترين خاطراتشان با طبایی بگويند.

وي سپس با برشمردن اختصاصات مجله‌هاي پيش از انقلاب اظهار داشت: اساسا روزنامه به زندگي شهري تعلق دارد و نمود و نماد شعر بين هنرهاي اين دوره آن بود كه از سال 1340 بيشتر پيدا شد. پس از آن مطبوعات نقشي جدي در پيشبرد ادبيات معاصر داشتند. 

اين شاعر با تقسيم بندي مطبوعات در آن سال‌ها خاطر نشان كرد: مطبوعاتي كه در حوزه خدمت به شعر شكل مي‌گيرند، در سال‌هاي 40 تا 42 خيلي سياسي‌اند؛ اما بيشترين تلاش را براي انعكاس شعر و ادبيات كردند. مطبوعات در آن سال‌ها چند گروهند... گروهي مثل «يغما» خيلي پيرمردي‌ و كلاسيك‌اند كه از «حميدي» شاعر نمي‌خواهند بيايند اين طرف‌تر؛ و گروهي ديگر مانند مجله سخن، نه انقلابي است و نه نوآور.

محمودي افزود: مجلات روشنفكري خاص مانند فردوسي هم داريم. تعدادي هم نشريه ميان دولتي و نيمه دولتي داريم كه اوجش مجله تماشاست با منوچهر آتشي. اما موضوع ديگر، مجلات عامه پسند است كه در آن سال‌ها از روزنامه نگاري جدي براي بيان حرف‌هايش استفاده مي‌كرد و من هيچ مجله عامه‌پسندي را در آن سال‌ها نديدم كه بچه‌هاي جنوب شهر و روستايي را به ادبيات علاقمند كند. اين‌ها بچه‌هايي بودند كه عليرضا طبايي اشعارشان را در «جوانان» چاپ مي‌كرد و آنها را با نامه راهنمايي مي‌كرد. او سعي داشت تا اين بچه‌ها دچار ابتذال ادبي نشوند و هم اكنون بسياري از آنان نسل پركار و ارزشمند شعر معاصر را تشكيل مي‌دهند.

سخنراني و شعر خواني «ناهيد يوسفي»، «خليل جوادي»، «حسن فدايي»، «حسن فرازمند»(سردبير مجله جوانان)، اجراي زنده قطعه‌اي موسيقي توسط «اكبر آزاد» با ترانه «مرد سرگردان» عليرضا طبايي، قطعه‌اي با نام «هر عشقي مي‌ميرد» و اهداي جوايز و لوح‌هاي تقدير (از سوي موسسه اطلاعات و سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران) توسط «محسن يوسف» و «عباس سجادي» به عليرضا طبایی از بخش‌هاي ديگر اين مراسم بزرگداشت بود.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

پربازدیدترین

تازه‌ها

پربازدیدها