به گزارش خبر گزاری کتاب ایران( ایبنا) جلسه نقد رمان "سفر به گرای 270 درجه" عصر دیروز(بیست و هفتم آبان) با حضور محمدرضا گودرزی، داستان نویس و جواد جزینی، منتقد، در فرهنگسرای اخلاق برگزار شد. 

جواد جزینی، در این جلسه گفت: ادبیات جنگ در دو گروه قابل تقسیم است. فعالیت گروه اول از سال های شروع جنگ آغاز شده و تا قبول قطعنامه 598 و پایان جنگ ادامه داشته است. این گروه تبلیغی و تشویقی بود و دیگران را از جنگ آگاه و مردم را دعوت به مقاومت می کرد. این ادبیات رشادت قهرمانان جنگ را بیان می کرد و تبلیغ مقاومت در برابر دشمن بود.

وی تصریح کرد: با قبول قطعنامه و پایان جنگ، نوع دیگری از ادبیات جنگ با کارکرد نقد این پدیده، توصیف پیامدهای جنگ و بیان تعارض شرایط زندگی در زمان جنگ و بعد از آن رواج پیدا کرد.

این نویسنده ادامه داد: رمان " سفر به گرای 270 درجه" در بیان لحظه های جنگ بسیار دقیق است و نویسنده آن به خاطر استفاده از مستندات و نوع داستان گویی، به نوعی خاطره گویی روی آورده است.

جواد جزینی اظهار داشت: اثر احمد دهقان نقطه آغاز تغییر زبان ادبیات جنگ است. زیرا در این رمان، کمتر اصطلاحات رایج ادبیات تبلیغی را می بینیم.

این نویسنده تاکید کرد: احمد دهقان در رمان " سفر به گرای 270 درجه" یک گزارشگر بی طرف است. هرچه دیده ثبت کرده و در عین حال از به کار گیری ادبیات مرسوم و وقت جنگ پرهیز داشته است.

جواد جزینی ادامه داد: افراد حاضر در این رمان کاملا ملموس و در دسترسی هستند و رزمندگان در کنار جنگیدن، بازی ، شوخی و شیطنت هم دارند.

وی خاطر نشان کرد: مضمون اصلی این داستان عشق و نفرت است و زندگی در مقابل مرگ قرار دارد. چون نویسنده جنگ را موقعیتی می داند که می تواند به صورت تجربه میدانی لذت زندگی را در مقابل تجربه مرگ قرار دهد.

این نویسنده افزود: احمد دهقان صحنه شهادت افراد را بسیار دقیق توصیف کرده است و اگر تعداد این توصیفات کمتر بود، داستان طبیعی تر می شد. برخی از صحنه های رمان " سفر به گرای 270 درجه"  در فیلم اخراجی ها تصویر شده، اما احمد دهقان در وصف این صحنه ها از فیلم جلوتر بوده است.

وی تصریح کرد: در قصه های قبل از قبول قطعنامه و پایان جنگ، قهرمان داستان وقتی از جبهه به شهر بر می گشت، افراد شهری را بی قید و بند می دید. اما در این داستان قهرمان وقتی به شهر بر می گردد، تصویر بدی از آدم های شهری ندارد.

محمد رضا گودرزی نیز در این جلسه گفت: متن خوب متنی است که بی‌طرفانه باشد؛ حتی اگر بدیهی ترین مساله، مانند روایت یک قتل باشد. احمد دهقان تا حدودی موفق بوده و در مقطعی که رمان " سفر به گرای 270 درجه" را نوشته، داستان را بی طرفانه روایت کرده است.

وی افزود: این رمان در تقسیم کلی ترکیبی از واقع گرایی و ناتورالیسم است. از نظر موضوعی نیز داستان جنگ است. سبک روایت این اثر، استفاده از توصیفات دقیق، ملموس و دیداری با جمله های کوتاه و نثر روان و از دیدگاه راوی داستان و در کل کم گو و خونسرد است.

مسوول گروه داستان کانون ادبیات ایران اظهار داشت: ضعف این رمان این است که تعلیق ندارد و تنها راهی که این گونه داستان ها را نجات می دهد تبدیل روایت خاطره ای به داستانی است.

وی گفت: این داستان شعار نمی دهد و حماسه سرایی نمی کند. سعی کرده واقع گرا باشد.

جلسه نقد کتاب"سفر به گرای 270 درجه" عصر دیروز(بیست و هفتم آبان) در فرهنگسرای اخلاق بر گزار شد.