به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، اين قرآنپژوه با اشاره به هدف كاربرد شيوه استفهام در قرآن، تصريح كرد: اين شيوه مخاطب را به تأمل و انديشيدن دعوت میكند و موجب میشود تا او در باورهای خود يك بازنگری داشته باشد.
يوسفیمقدم با اشاره به انواع استفهام اظهار كرد: استفهام در ادبيات عرب به استفهامهاي تقريری، استفهام انكاری، استفهام توبيخی و مانند آن تقسيم میشود كه هر يك از آنها با توجه به مخاطب و هدف مطرح شدن امري، به كار میرود.
او يادآوری كرد: به كاربردن اين شيوه موجب میشود تا مخاطب، باورهای خود را مورد ترديد قرار دهد، يا به حقيقتهايی اقرار كند.
مسئول فرهنگنامههای قرآنی مركز فرهنگ و معارف قرآنی، با اشاره به اين شيوه قرآنی تأكيد كرد: خداوند در قرآن با ايجاد سؤال، آمادگی پذيرش مطلبی را در مخاطب به وجود میآورد تا او بتواند به درستی مطلب مورد نظر را تجزيه و تحليل كند؛ بهعنوان مثال میتوان به سوره طه آيه 9 «و هل اتئك حديث موسی» اشاره كرد.
اين محقق با اشاره به ضرورت الگو قرار دادن اين شيوه قرآنی در ديالوگهای امروز جامعه افزود: همه ما میتوانيم يكباره با انديشههای نادرست مخاطبان خود برخورد نكنيم؛ بلكه با ايجاد سؤال او را به سمت باورهای درست هدايت كنيم.
اين پژوهشگر قرآني در پايان با اشاره به مواردی كه به عنوان استفهام و پرسش در قرآن به كار رفتهاست، تصريح كرد: اين شيوه، گاه برای آگاهی و اتمام حجت، مانند؛ آيه 211 سوره بقره، گاه، برای دعوت كردن مخاطبان به تأمل و انديشيدن، مانند؛ سوره انبياء آيه 62 تا 67، گاه برای رفع ترديد و شبهه، مانند؛ آيه 94 سوره يونس و گاه برای عبرتآموزی، مانند؛ سوره يوسف آيه 7 به كار رفتهاست.
سهشنبه ۱۱ دی ۱۳۸۶ - ۱۴:۳۷
نظر شما