نقدی بر داستان کوتاهی از کتاب «شیراز؛ یک شهر، سی و یک داستان»؛

روایتی از ناتوانی انسان معاصر در برقراری ساده‌ترین ارتباط

داستان کوتاه «بیست و نه آگوست» نوشته‌ محمدهادی پورابراهیم، که در آنتولوژی «شیراز؛ یک شهر، سی و یک داستان» منتشر شده، انسان را در دنیای امروز نشان می‌دهد؛ دنیایی که در آن دیگر روابط روشن پیشینی جواب نمی‌دهد، گروه وجود ندارد و انسانها حلقه‌هایی به‌هم‌پیوسته نیستند؛ جهانی که در آن تاکید موکد بر فردیت و شک به هر آنچه جز منفعت شخصی، فرد را به ورطه معلق‌بودن در فضا افکنده؛ جهانی که در آن گپ‌وگفتی کوتاه می‌تواند بدل به هراسی مزمن شود.