ادبیات جنایی
-
هفت داستان جنایی و معمایی برای کودکان و نوجوانان؛
وقتی کودکان هم کارآگاه می‌شوند
از نانسی درو که به تنهایی پرونده‌هایش را دنبال می‌کند تا فرانک و جو هاردی، از شرلوک هولمز کلاسیک تا پوآرو و خانم مارپل در بازآفرینی‌های کودکانه، همه یک پیام مشترک دارند: برای حل یک معما همیشه لازم نیست قوی‌ترین یا بزرگ‌ترین آدم داستان باشید؛ گاهی کافی است دقیق‌تر ببینید، بهتر سؤال کنید و منطقی‌تر فکر کنید.
-
لایه‌های پنهان رمان «زوج در قایق» در گفت‌وگو با احسان کشاورزیان؛
تراژدی انسانی در سرنوشت آدم‌ها
در دنیای هانس یورگ شنایدر، جنایت بهانه‌ای است برای ورود به هزارتوی پیچیده روابط انسانی. احسان کشاورزیان، مترجم رمان «زوج در قایق»، در این گفت‌وگو روایت می‌کند که چگونه این اثر از یک معمای پلیسی صرف فراتر می‌رود تا به کالبدشکافی تنهایی، تبعیض و تراژدی‌های انسانی بپردازد؛ جایی که سکوت‌ها بلندتر از فریادهاست و شهر «بازل» خود به شخصیتی تاثیرگذار در روایت بدل شده است.
-
یادداشت؛
راز ماندگاری آگاتا کریستی
آگاتا کریستی از جهانی می‌نویسد که دیگر وجود ندارد؛ جهانی از دهکده‌ها، سالن‌های بزرگ روستایی، چای عصرانه، قطارهای کند، و آدم‌هایی که نقاب نجابت بر چهره دارند. اما این جهان، با همه‌ی کهنگی‌اش، هنوز زنده است. شاید چون ما، برخلاف تصور خودمان، هنوز به همان اندازه مستعد شر هستیم؛ فقط شیوه‌ی پنهان‌کردنش عوض شده است. کریستی نویسنده‌ی گذشته است، اما نه گذشته‌ای بی‌خطر و نوستالژیک؛ بلکه گذشته‌ای که زیر پوستش، شر آرام و صبور نشسته است.
-
یادداشت؛
چرا ادبیات جنایی را جدی نمی‌گیرند؟
با آن‌که در دو سه دهه‌ی اخیر، دانشگاه‌ها رسماً ادبیات عامه‌پسند و به‌ویژه ژانر جنایی را به رسمیت شناخته‌اند، اما شکاف هنوز پابرجاست. هنوز هم در بسیاری از محافل، رمان جنایی «سرگرمی» محسوب می‌شود، نه «هنر». انگار لذت، با ارزش هنری در تضاد است. انگار اگر کتابی پرخواننده باشد، خودبه‌خود مشکوک است.