به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در ارومیه، زهره حمزهلو، در کانون شعر و ادب حوزه هنری آذربایجان غربی با موضوع «شعر عاشورا؛ از روایت تا روایتگری» گفت: بازآفرینی در شعر عاشورایی باید بهدرستی نشان داده شود. عاشورا و جریان امام حسین(ع) همچون اقیانوسی ژرف است و شاعران هر کدام میتوانند از زاویهای تازه به آن بپردازند. شعر عاشورایی در جایگاهی فراتر از یک سروده معمولی قرار دارد و رسالت شاعر آیینی نیز در این عرصه بسیار والا است.
وی با تأکید بر ضرورت پیوند شعر عاشورایی با مکتب مهدویت افزود: باید عاشورا را از زاویه شعر و کلمه نگاه کنیم. عاشورا یک رویداد صرف نیست، بلکه یک مکتب است که هرچه میگذرد، تازهتر و زندهتر میشود.
حمزهلو ادامه داد: شعر عاشورا همان روایت و روایتگری است؛ گاهی یکبار خودِ رویداد را تعریف میکنیم و گاهی به عمق آن میپردازیم. حرکت از روایت به روایتگری، از تقلید به خلاقیت و از تکرار به آفرینش، مسیر شاعر عاشورایی است. عاشورا متنی تمامنشدنی است و آینه شعر شاعر باید شفاف باشد.
مصطفی قلیزاده علیار مسئول آفرینشهای ادبی حوزه هنری استان آذربایجانغربی نیز در این محفل با تاکید بر روایت تاریخی عاشورا گفت: در روز عاشورا بر خلاف روایت مشهور مبنی بر شهادت ۷۲ نفر؛ بیش از ۱۴۰ نفر از یاران امام حسین (ع) در رکاب آن حضرت شهید شدهاند و دقیقا نام ۱۴۲ نفر ثبت شده و از این متن تاریخی، برمیآید که احتمالاً بیشتر هم بودهاند.
وی بیان کرد: در مطالعه تاریخ عاشورا، باید ابتدا متن خوانی از منابع و اسناد معتبر داشته باشیم و سپس در شعر و یا هر اثر هنری دیگر، با توجه به متن تاریخی، دست به آفرینش بزنیم.
سعید سلیمانپور، شاعر و منتقد ادبی هم ضمن نقد محفلی برخی اشعار خوانده شده توسط شاعران، گفت: شاعر باید در سرودن شعر آیینی و عاشورایی، خلاقیت شاعرانه داشته باشد تا سطح شعر از سطح یک متن ساده فراتر رود.
نظر شما