سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۲:۰۸
محوریت و روند کتاب «امارت عجلیان» بررسی و تحلیل شد/ انتقاد از وضعیت نشر و کتابخوانی

مرکزی- نود و هشتمین نشست ادبی «کتاب نخوان‌ها» با حضور نویسنده و پژوهشگر کتاب «امارت عجلیان؛ حکومتی در ایران به مرکزیت سربند و شراه»، با رویکرد تحلیل و بررسی اثر در محفل ادبی گردشیاران در بازار تاریخی اراک برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اراک، عرفان ساوئی، نویسنده کتاب تاریخی و جغرافیایی «امارت عجلیان»، در این نشست با اشاره به روند پنج‌ساله پژوهش برای خلق این اثر اظهار داشت: سه سال نخست پژوهش به‌صورت سنتی و دیجیتال و با استفاده از منابع کتابخانه دانشگاه تهران و مخازن دیجیتالی انجام شد و دو سال پایانی صرف نگارش کتاب شد.

وی افزود: در نشست اخیر که با محوریت پیوند تاریخ، جغرافیا و منطقه ما برگزار شد، جغرافیای تاریخی مورد بحث قرار گرفت. در این نشست، از روستاها، شهرها و مناطق مختلف نام برده شد و درباره جغرافیای سیاسی واحدها و ایالت‌ها صحبت به میان آمد.

ساوئی تصریح کرد: این مباحث برگرفته از کتاب منتشر شده «امارت عجلیان» بود. فصل آغازین این کتاب به جغرافیای تاریخی اختصاص دارد. حاضران بررسی کردند که در دوره ایران اسلامی، جایگاه منطقه ما در جغرافیای سیاسی جهان اسلام و خلافت اسلامی کجا بوده است. پرسش اصلی این بود: در ایالت جبال (به‌عنوان تقسیمات سیاسی آن زمان) چه جایگاهی داشتیم، در کدام کوره قرار می‌گرفتیم و چه روستاها و شهرهایی در آن منطقه جای داشته‌اند.

این پژوهشگر، از تألیف کتابی جدید با موضوع دوره صفویه در منطقه با محوریت «خانواده قاضی‌زاده‌های کرهرودی» خبر داد و گفت: این اثر در مرحله فیش‌برداری است، اما به دلیل اختلال اینترنت و عدم همکاری مناسب مخازن نسخ خطی در کشور، پروژه بلاتکلیف مانده است. عنوان احتمالی آن «خانواده قاضی‌زاده‌های کرهرودی در دوره صفویه» خواهد بود.

ساوئی در پاسخ به پرسشی درباره تأثیر کتاب «امارت عجلیان» بر جامعه بیان کرد: متأسفانه امروز وضعیت نشر، کتابخوانی و پژوهش مطلوب نیست. این کتاب عمدتاً بر طبقه نخبگان و پژوهشگران تأثیر گذاشته، اما در میان عموم مردم ناشناخته مانده است. با وجود کسب رتبه برتر در میان ۱۰۰ کتاب بررسی‌شده در سال گذشته، در شهر بحث جدی درباره آن شکل نگرفت.

وی نقش نشست‌های ادبی را محدود به حلقه نخبگان دانست و تصریح کرد: در انجمن‌های رسمی شهری، بیشتر به موضوعات تکراری مانند حافظ، فردوسی و سعدی پرداخته می‌شود و به مسائل بومی و محلی توجهی نیست. گروه‌های غیررسمی و محافل فرهنگی بومی نیز با بودجه و امکانات محدود، تنها بر گروهی از نخبگان تأثیر می‌گذارند و قابلیت اجرایی شدن در سطح عموم را ندارند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

پربازدیدترین

تازه‌ها

پربازدیدها