به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)؛ آیین رونمایی از کتاب «دوستداران وطن» اثر آمبا پراساد (آقا صوفی هندی) با پژوهش و تصحیح علیرضا حبیبی، یکشنبه ششم اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ به همت رایزنی فرهنگی سفارت هندوستان در تهران برگزار شد.

محمود شالویی، رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، در این مراسم ضمن تحسین تلاش‌های فرهنگی علیرضا حبیبی اظهار کرد: از زمان حضور آقای حبیبی در مدیریت رادیو فرهنگ و فعالیت وی در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، همواره شاهد اقدامات ارزشمند علمی و پژوهشی ایشان بوده‌ایم.
وی با اشاره به همکاری‌های مستمر فرهنگی میان انجمن و بخش فرهنگی سفارت هند، تصریح کرد: هند از دیرباز در آثار فرهنگی ما ریشه داشته است، چنان‌که مولانا نیز در آثار خود به این کشور سترگ اشاره می‌کند.
رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی با قرائت ابیاتی از مثنوی معنوی بیان کرد: درباره مشترکات زبانی ایران و هند سخن بسیار است؛ از هنر و موسیقی گرفته تا موضوع مهاجرت‌ه که این پیوند مستمر تا رسیدن به مشاهیری چون «آقاصوفی» ادامه می‌یابد و نمونه‌های آن حتی امروز نیز مشهود است.
در ادامه این مراسم، رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی از همکاری‌های دکتر «بلرام شکلا»، رایزن فرهنگی سفارت هندوستان در ایران با انجمن و سایر نهادها فرهنگی کشور تشکر و قدردانی کرد و هدیه‌ای را به رسم یادبود از طرف انجمن به وی تقدیم نمود.

عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز در این نشست با اشاره به حدیث «حب الوطن من الایمان» گفت: سند این حدیث صحیح است و سعدی که پیش از هرچیز فقیه است هم به آن واقف بوده است.
او افزود: با تورق کتاب «دوستداران وطن»، احساس کردم سعدی با من صحبت می‌کند؛ این کتاب منقّح و وطن‌خواه است و بسیاری از وطن‌پرستان جهان را معرفی می‌کند.
وی درباره آقا صوفی نویسنده این کتاب نیز گفت که باید به او لقب مرادآباد شیرازی داد؛ چراکه او در مرادآباد متولد و در شیراز درگذشته است.
وی سپس به اشتراکات فرهنگی ایران و هند پرداخت و تأکید کرد که حکمت و معنویت در دو فرهنگ به‌طور هم‌زمان حضور دارند؛ ادبیات ایرانی و هندی، هر دو پر از دلاوری، جوانمردی و فتوت است و تاریخ این دو کشور مملو از وطن‌خواهی است.

خسروپناه ادامه داد که نمادهای دینی مشترک میان ایران و هند نشان‌دهنده ایمان دینی است که تحمیلی نیست و همگان به آن باور دارند.

علیرضا حبیبی نیز طی سخنانی در این نشست گفت: «حب الوطن من الایمان»، این نخستین جمله کتاب است که در اثر آقا صوفی نوشته شده است، آمبا پراساد، در کشورهای مختلف، با نام‌های متفاوتی شناخته می‌شود اما نسخه اصلی کتاب وی را ۱۱۸ سال قبل علی اصغر حکمت شیرازی در شیراز منتشر کرده که در آن زمان شاگرد آقا صوفی بوده است.
او افزود: آقا صوفی ۱۱ سال از گاندی بزرگتر بوده است، ابوالکلام آزاد، جواهر لعل نهرو و دیگران از سخن گفته‌اند و بارها به زندان‌ها افتاده است. بار آخر که استعمارگران در جستجوی او بودند، با کشتی گریخته و به بوشهر آمده و رئیسعلی دلواری او را به شیراز فراری می‌دهد. در نهایت در شیراز این کتاب تصنیف می‌شود.
وی تأکید کرد: این کتاب در آغاز به نام آجیت سینگ لاهوری منتشر می‌شود، زمانی که آجیت سینگ در آلمان به زندان می‌افتد متوجه می‌شود که این کتاب به نام اوست و پس از مدت‌ها مشخص می‌شود برای حفظ هویت آمبا پراساد نام اصلی او منتشر نشده است. آقا صوفی، از دوستان آجیت سینگ بود و کیشان سینگ، شهید اعظم هند هم از دوستان او بود.

در بخش‌های دیگر این رویداد فرهنگی و ادبی نیز راکی مایوری معاون سفیر هندوستان در ایران، بلرام شکلا رایزن فرهنگی هندوستان در ایران، احسان‌الله شکراللهی رئیس اندیشگاه کتابخانه ملی ایران، سیدحمید ضیایی استاد فلسفه و حکمت، سیدعلی موسوی قائم‌مقام بنیاد سعدی، مجید هادی مدیر انتشارات پیام عدالت (ناشر اثر) به ایراد سخن پرداختند.