به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، ابراهیم حیدری به مناسبت حلول سال ۱۴۰۵ هجری شمسی و همزمانی آن با عید خجسته فطر، پیامی بدین شرح نوشت:
بسم الله الرحمن الرحیم
ای مردمان فرزانه این خاک پاک
دوباره نسیم بهار از کوهساران برخاسته و زمین خفته را بیدار کرده است. ماه نو نیز چون چراغ بخشایشی در دل آسمان میدرخشد. بهار فصل رویش است و کتاب، رویشگاه اندیشه. چه همآغوشی زیبایی است میان شکوفهای که از درخت میروید و واژهای که از جان آدمی میجوشد. این همزمانی شکفتن و رستن به ما یادآور میشود که انسان نیز میتواند همچون درختی استوار، از دل خاک برخیزد و به سوی بینهایت اوج گیرد.
سال گذشته با رویدادهایی تلخ و جانکاه برای این مرزوبوم همراه بود؛ رهبر فرزانه و حکیم انقلاب، حضرت آیتالله العظمی خامنهای (رضوان الله تعالی علیه)، جمعی از سرداران دلیر میهن، شماری از مسئولان و نیز گروهی از مردم بیگناه، به ویژه دختران دانشآموز مدرسه شجره طیبه در میناب، به دست شقیترین جانیان تاریخ بشریت به فیض شهادت نائل آمدند. هماکنون نیز فرزندان رشید این دیار در برابر امواج آتش و شراره، سنگرها را خالی نگذاشتهاند.
این شرایط خطیر رسالت همگانی ما را دوچندان میکند. پشتیبانی از دلاورمردان مدافع وطن، تا پای جان، تکلیفی است که بر دوش همه ما سنگینی میکند. هر دست یاریگر، هر نیت پاک و هر اندیشه سازندهای، همچون قطرهای روشنایی در ظلمتکده شبهای وطن خواهد درخشید. چه زیبا فرموده است پیامبر رحمت (ص): «مَن جَهَّزَ غازِیاً بِسِلکٍ أو بَرِّهِ غَفَرَ اللهُ لهُ ما تقدَّمَ من ذنبِه و ما تأخَّر.» هرکس رزمندهای را هرچند به یک نخ یا سوزنی یاری رساند، خداوند گناهان گذشته و آینده او را میآمرزد. آری حتی کوچکترین مساعدت نیز در ترازوی الهی نوری جاودانه خواهد داشت.
امروز که دشمنان ما بر آتش فتنه میدمند، فرهنگ و کتاب سربازان گمنامی هستند که از مرزهای هویت و ایمان پاسداری میکنند. ایران سرزمین کتاب و خرد است؛ دیاری که کلمات در آن میرویند تا زخمهای کهنه را مرهم نهند و ایمان چون درختی تناور سایهاش را بر فردای این مرزوبوم بگستراند. چه ضروری است که در کنار پشتیبانی مادی، به تقویت بنیانهای فکری این مرزوبوم نیز همت گماریم؛ چرا که قلم و کتاب اگر در خدمت حقیقت باشند، همچون سربازی خاموش اما مؤثر از مرزهای اندیشه پاسداری میکنند.
در این بهار سرشار از طراوت و عید سپید بندگی، از درگاه خداوند متعال مسألت دارم که جانهایمان را به نوری بیزوال روشنایی بخشد و میهن عزیزمان را در پناه عقل و ایمان، پایدار و سربلند بدارد.
نوروزتان پرگشوده در روشنایی، طاعات و عباداتتان پذیرفته در درگاه دوست و دلتان پیوسته با کتاب و خرد.
نظر شما