داوود امیریان، از داوران بخش رمان هجدهمین دوره جایزه ادبی جلال آل احمد در گفتوگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) عنوان کرد: در بررسی رمانهای ارسالی به دبیرخانه این دوره جایزه جلال آل احمد متوجه شدیم که نویسندگان ما ذهنی میاندیشند و نگاه جهانی ندارند. همیشه به نویسندگان جوان تاکید میکنم که باید بومی بنویسیم ولی جهانی بیندیشیم. اکنون نویسندگان افغانستانی نگاه جهانیتری نسبت به اهالی قلم کشورمان دارند.
امیریان همچنین با تاکید بر اینکه جایزه ادبی جلال جشنوارهای ملی و سراسری است، گفت: تمام طیفها و گروهها بدون جبههگیری و نگاهی خاص در این جایزه شرکت میکنند و آثارشان عادلانه بررسی میشود. من و سایر داوران این دوره تلاش کردهایم بدون هیچ جبههگیری تنها به کیفیت آثار توجه کنیم. تنها قدرت ادبی قلم نویسنده و نه حتی نام و سابقه نویسندگی وی معیار داوری بود و تلاش کردیم آثاری انتخاب شوند که اگر ترجمه شوند میتوانند آینه روشنی از ادبیات امروز ما باشند. با وجود اختلاف سلیقهها تمام داوران تنها به ادبیات میاندیشیدند و میتوانم به جرئت تاکید کنم که این دوره از سالمترین دورههای برگزاری جایزه جلال بوده است.
وی تاکید کرد: هر جشنواره ادبی از جمله جایزه جلال آل احمد باید بتواند اعتباربخش به نویسنده منتخب باشد و مبلغ جایزه برگزیدگان جلال با توجه به شرایط اقتصادی امروز در درجه سوم اهمیت قراردارد.
امیریان با بیان اینکه از نظر محتوا و موضوع اغلب رمانهای ارسالی به دبیرخانه تلخ و سیاه بودند، افزود: در میان آثار کمتر رمانهایی را شاهد بودیم که دارای مضمون سرزندگی و امیدبخشی باشند. استقبال از آثار تلخ کمتر است و متاسفانه تعداد رمانهای طنز بسیار کم و انگشتشمار بود که هیچیک به مرحله نهایی داوری هم نرسیدند.
نظر شما