به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، رابیندارانات تاگور، شاعر و نویسنده هندی و اولین آسیایی برنده نوبل ادبیات، ۶۷ سال پیش در ۷ آگوست ۱۹۴۱ میلادی دیده از جهان فروبست. وی هنگام مرگ ۸۰ سال سن داشت و بیش از یک سال از بیماری ناگهانی او می‌گذشت.

با جستجوی نام «رابیندرانات تاگور» در فهرست آثار ثبت شده در سازمان اسناد و کتاب‌خانه ملی ایران، ۱۰۶ عنوان مدرک به دست می‌آید که شامل کتاب‌های ترجمه شده، چند جلد کتاب نقد و تحلیل،‌ پایان‌نامه‌های دانشجویی و مقالات مطبوعاتی می‌شود.

۲۰ عنوان کتاب مستقل ترجمه شده از این شاعر و نویسنده هندی در ایران به چاپ رسیده است که از میان آنها می‌توان به آثاری چون: «نغمه‌های جاوید عشق» با ترجمه فرامرز جواهری‌نی، مجموعه داستان «حالات عارفانه» با ترجمه مینا اعظامی، «شب‌تاب‌ها» با ترجمه علیرضا بهنام، دفتر شعر «ش‍ب‌ ت‍اب» با ترجمه مسیحا برزگر،‌ «صد بند تاگور» با ترجمه ضیاءالدین بهروش، «کشتی شکسته» با ترجمه عبدالمحمد آیتی، «ماه نو» با ترجمه ع.پاشایی، «مرد جهانی» با ترجمه علاءالدین پازارگادی و «چیترا و چند غزل از باغبان عشق» با ترجمه فتح‌الله مجتبایی، اشاره کرد.

در میان چند عنوان کتاب نقد و تحلیل که توسط منتقدان ایرانی بر روی زندگی و آثار تاگور به رشته تحریر در آمده است نیز می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد: «رابیندارنات تاگور» به قلم محیط طباطبایی، «تاثیر عرفان اسلامی بر تاگور» نوشته پروین دخت مشهور، «س‍روده‌ه‍ای‌ ص‍وف‍ی‍ان‍ه‌ گ‍ی‍ت‍ان‍ج‍ال‍ی‌ و م‍روری‌ در زن‍دگ‍ان‍ی‌ن‍ام‍ه‌ راب‍ی‍ندرن‍ات‌ ت‍اگ‍ور» تالیف، گردآوری و ترجمه حسن شهباز و «تاگور: وجدان بشر» به قلم رامین جهانبگلو اشاره کرد. 

61 مقاله مطبوعاتی در مورد تاگور نیز در فهرست کتاب‌خانه ملی به ثبت رسیده است.


تاگور، درسال ۱۸۶۱ در کلکته به دنیا آمد. او کوچکترین پسر خانواده بود و در یک خانواده سنتی هندو زندگی می‌کرد، اما همه قیدهای خرافه و قشری‌گرایی را گسست و به بررسی آیین‌ها و ادیان مختلف جهان و مطالعه عبری، یونانی، عربی، فارسی، انگلیسی و فرانسه پرداخت و سفرهایی گسترده در سراسر اروپا انجام داد و سرانجام در بریستول درگذشت.

وی در ۱۷سالگی برای تحصیل رسمی به انگلستان فرستاده شد اما مطالعاتش را در آنجا به پایان نرساند. در طول این سال‌ها و در دوران جوانی در فعالیت‌های مختلف ادبی نقش داشت، درعین حال از فعالیت های اجتماعی هم دور نبود. او همچنین مدرسه‌ای تجربی درمنطقه شانتی نیکتان بنیان نهاد و سعی کرد آرمان‌هایش درباره آموزش نوین را در آن جا عملی کند. این مکان آموزشی امروزه به صورت دانشگاهی دولتی درآمده است. تاگور افزون براین، در حرکت های ملی هند نیز شرکت می جست اما به شیوه غیر احساسی و خاص خود. وی همچنین با گاندی رهبر آزادیخواه هند دوستی صمیمی داشت.

این شاعر در زمان جوانی به عرفان و تصوف اسلامی علاقه‌مند شد و در دانشگاهی اسلامی به تحصیل پرداخت.

پدر تاگور در ۹ ژانویه ۱۹۰۵ در ۸۸ سالگی جان سپرد. دو سال بعد جوانترین پسرش سامیندرا در ۱۳ سالگی مرد و او را داغدار کرد، این رویدادهای تلخ بر شعرهای تاگور اثر بسیاری گذارد.

معروف ترین كتاب شعر رابیندرانات تاگور، گیتانجالی (GITANJALI) نام دارد كه در ۱۹۱۰ منتشر شد و ترجمه انگلیسی آن مورد استقبال فوق‌العاده محافل ادبی در اروپا و آمریكا قرارگرفت و با توجه به مجموعه آثار ادبی تاگور تا آن زمان ،جایزه نوبل ادبیات را درسال ۱۹۱۳ برای او به ارمغان آورد.