به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در قم، مهدی حمیدیپارسا در نشست رونمایی از رمان «جخاک» به مناسبت هفته کتاب و کتابخوانی که در تالار فرهنگ و هنر اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی قم برگزار شد، گفت: شخصیت مقدس یا شخصیتی که به تاریخ مقدس ربط دارد در رمان حضور دارد. رمان در واقع سراسر تخیل است و این ترکیب باعث این پرسش میشود که اگر ما میخواهیم به تاریخ دین یا شخصیتهای دینی بپردازیم چقدر اجازه خلاقیت داریم.
رئیس دانشگاه هنر و اندیشه قم افزود: در این رمان یک جن داریم که یکی از راویان اصلی رمان است. اینجا علاوه بر آن نقشی که در ایجاد یک امتداد تاریخی دارد به بیان یک روایت داستانی از ۲۰۰۰ سال قبل شروع میکند تا بعد به زمان حال میرسد. در واقع در این رمان با سه زمان معاصر، تاریخی و اسطورهای مواجهایم. زمان معاصر آن زمانی است که الان این زن در آن قرار دارد و زندگی میکند. زمان تاریخی گذشتهای است توسط جنِ داستان برای ما روایت میکند و زمان اسطورهای که در واقع امتداد ندارد، آغاز و پایان ندارد و این جن همچنان آن را ادامه میدهد.
حمیدیپارسا تصریح کرد: اگر بخواهم برای این رمان پیشنهاد بدهم این است که اگر ذهنیتهای این زن در متن دیده میشد و بیشتر به آن پرداخته میشد، برای من جذابتر بود چرا که دوست داشتم بدانم شخصیتی که به اصطلاح با روایت اول شخص داستان خودش را روایت میکند درباره بعضی از مسائل مهم زندگی چگونه فکر میکند.
این نویسنده ادامه داد: پایان رمان بسیار مهم، جذاب و تأثیرگذار است. پایان کتاب در واقع غیر عادی و غیر طبیعی و به اصطلاح غافلگیر کننده است اما غیر منطقی نیست. این پایان به نظرم پایان قابل توجهی است و پایان معناداری است چرا که سنتی را که از گذشته آغاز شده این پایان اجازه امتداد به آن میدهد.
وی بیان کرد: شخصیتهای اصلی زن هستند و این کتاب، رمان زنان است. مردان خیلی نقش ندارند. نگاه زنانه و ورود به برخی مسائل مربوط به خود به زنان برای خواننده خیلی جذاب است و ما شاید در ادبیاتمان کمتر به اینها میپردازیم. جسارت پرداختن به نگاه زنانه، به جسم زنانه، به روح زنانه را تا حدی در این رمان دیدم و برای من به عنوان یک خواننده که ببینم در واقع یک شخصیت زن در این موارد چطور فکر میکند.
این منتقد ادبی افزود: من میتوام اینطور ماجرای رمان را صورتبندی بکنم. یک زنی داریم که نقاش است و ظاهراً هنرمند موفقی است و توانسته برای خودش یک مسیر کاری را تعریف کند. این زن باردار میشود. اثر هنری حاصل نوعی از آفرینشگری است بارداری هم همراه با نوعی از آفرینشگری است. یک نوع آفرینشگری زیستی. زن داستان میان این دو تا آفرینشگری مانده است که کدام یک را بپذیرد. پذیرش هر کدام لازم آن است که دیگری را کنار بگذارد. لذا میان این دو تا باید انتخاب کند.
وی یادآور شد: اگر هنرمند بودن را برداریم رمان آسیب جدی میبیند و به نظرم این شغل انتخاب درستی است چرا که به مضمون آفرینشگری در متن کمک کرده است.

مفهومی به عنوان منجی
در بخش دیگری از این برنامه رویا حسینی، نویسنده رمان «جخاک» درباره تالیف این کتاب گفت: سوالی در ذهن من بود که چطور آدمهایی که تأییدات و موفقیتهای مورد تایید جامعه را دارند، از مرزهای امنیت خودشان بیرون میآیند و دنبال دستاوردی از جنس خودشان میگردند.
وی ادامه داد: از آنجایی که سرنخ جواب هر سوالی در گذشته وجود دارد، به دنبال شخصیتهای تاریخی و مذهبی رفتم. زندگی ملیکا خاتون برایم بسیار جالب و الهامبخش بود. زنی که به قدرت و قصر قیصر روم پشت میکند و بدنبال سرنوشتی میرود که در خوابهایش دیده است.
حسینی تصریح کرد: من وقتی شروع کردم یک عالم کتاب خواندم و مفهومی که بیشتر از همه با آن مواجه شدم، مفهوم منجی بود. دیدم که نمیشود وارد این جریان شد و با مفهوم منجی روبرو نشد. از منجی به یک فهم شخصی رسیدم و بعد فهمیدم اگر کسی به ظهور منجی باور داشته باشد حتماً در زندگیش یک منجی ظهور میکند و تصمیم گرفتم این مفهوم را در رمان بیاورم.
در پایان این نشست از کتاب «از گره تا کلمه» مجموعه داستانی درباره قالی ایرانی که به دست گروهی از نویسندگان نوشته شده است رونمایی شد.
نظر شما