به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، زهرا محسنزاده تهیهکننده برنامه «قویترین یار» درباره شکلگیری این برنامه رادیویی گفت: از کودکی به ما گفتهاند «کتاب، یار مهربان است» و همه ما بارها درباره فواید کتابخوانی شنیدهایم، اما تجربه نشان داده است که همیشه مؤثرترین دعوتها، مستقیم و نصیحتگونه نیستند؛ بلکه گاهی روایتها و قصهها میتوانند آرامتر و عمیقتر مخاطب را با خود همراه کنند.
وی افزود: بر همین اساس در رادیو ورزش تصمیم گرفتیم مسیر متفاوتی را انتخاب کنیم. به جای آنکه مستقیم درباره فواید کتابخوانی صحبت کنیم، «قویترین یار» را در قالب یک برنامه ترکیبی و روایی طراحی کردیم؛ برنامهای که تلاش میکند شنونده را نه با توصیه، بلکه با داستان وارد جهان کتاب کند.
محسنزاده با تشریح ساختار این برنامه بیان کرد: در هر قسمت، ماجرا با یک اتفاق آغاز میشود؛ رخدادی که پرسشی را در ذهن گوینده شکل میدهد. همین پرسش، نقطه اتصال او به یک کتاب میشود. سپس گوینده در نقش یک جستوجوگر کنجکاو، نویسنده اثر را پیدا میکند، با او قرار ملاقات میگذارد و در گفتوگویی صمیمی، پرسشهایش را مطرح میکند.
وی ادامه داد: پاسخهایی که در این گفتوگو مطرح میشود، نهتنها به کشف لایههای پنهان کتاب کمک میکند، بلکه گره ابتدایی داستان را نیز باز میکند و به این ترتیب، مخاطب در روندی طبیعی با کتاب و محتوای آن درگیر میشود.
تهیهکننده «قویترین یار» با اشاره به وجه تمایز این برنامه نسبت به نمونههای مشابه عنوان کرد: تفاوت مهم این برنامه با بسیاری از برنامههای دیگر در این است که تمام کتابهایی که معرفی و بررسی میشوند، به نوعی با ورزش پیوند دارند؛ از ورزش بانوان گرفته تا زندگی قهرمانان، روایتهای الهامبخش از مسیر حرفهای ورزشکاران و حتی پرداختن به رشتههای خاص ورزشی.
وی تصریح کرد: در «قویترین یار»، کتاب صرفاً یک موضوع فرهنگی نیست، بلکه پلی میان ادبیات و دنیای پرتحرک ورزش به شمار میرود؛ جایی که روایت، تجربه و اندیشه به هم میرسند و شنونده، بیآنکه متوجه شود، قدم در مسیر خواندن میگذارد.
نظر شما