به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، مجموعه «کاوشی در گنجینه کتابخانه ملی ایران» با هدف معرفی منابع شاخص و کمتر شناختهشده این گنجینه، در هر شماره یکی از آثار برجسته نسخ خطی، منابع چاپی یا پیایندهای موجود در سازمان را به مخاطبان معرفی میکند.
انجمن شرقشناسی آلمان (DMG) در دوم اکتبر ۱۸۴۵میلادی/۱۲۲۴شمسی در دارمشتات توسط شرقشناسان برجسته آلمانی، از جمله «هاینریش لبرشت فلیشر» (۱۸۰۱–۱۸۸۸)، متخصص زبانهای عربی و استاد دانشگاه لایپزیگ، و اعضای سایر انجمنهای شرقشناسی مانند انجمن آسیایی پاریس، انجمن آسیایی سلطنتی لندن و انجمن آسیایی کلکته تأسیس شد.
هدف از تأسیس این انجمن، «ترویج دانش درباره آسیا و کشورهای مرتبط با آن در همه ابعاد و گسترش مشارکت در این زمینه در محافل گستردهتر» بود. این انجمن به طور سنتی بر مطالعات زبانها، ادبیات، تاریخ، ادیان و فلسفهها، نظامهای حقوقی و اجتماعی، باستانشناسی و هنر و فرهنگ مادی مردم ساکن در این مناطق متمرکز بوده است. در سالهای اخیر، دامنه فعالیتهای آن به حوزههای جامعهشناسی و علوم سیاسی نیز گسترش یافته است.
رشتههای علمی ارائه شده در این انجمن عبارتند از: مطالعات خاور نزدیک باستان، زبانهای سامی، مطالعات عبری، مطالعات عربی، مطالعات اسلامی، مطالعه مسیحیت شرقی، مطالعات فارسی و ایرانی، مطالعات بودایی، هندشناسی، مطالعات ترکی، مطالعات آسیای مرکزی، مطالعات هند و اروپایی، مطالعات مغولی، مطالعات تبتی، چینشناسی، مطالعات ژاپنی، مطالعات جنوب شرقی آسیا و مطالعات آفریقایی.
این انجمن از سال ۱۸۴۷ اقدام به انتشار نشریه «Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft» کرد. این مجله تمامی حوزههای شرقشناسی را در برمیگیرد و یکی از مهمترین و معتبرترین نشریات این رشته به شمار میآید، بهطوری که اهمیت آن فراتر از مرزهای دنیای آلمانیزبان است.
پس از جنگ جهانی دوم و در دوران اشغال شوروی، انجمن شرقشناسی آلمان از فهرست انجمنهای لایپزیگ حذف شد. با این حال، در ۴ ژوئن ۱۹۴۸ و با اجازه دولت نظامی فرانسه، این انجمن در ماینز دوباره تأسیس شد. از ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۶، دفتر مرکزی نشریه در شهر هاله آلمان مستقر شده است.
نسخههای این نشریه از شماره اول سال ۱۸۴۷ تا شماره دو سال ۲۰۱۳ با شماره رکورد کتابشناسی ۱۶۰۹۹۳۵ در مخازن کتابخانه ملی ایران در دسترس پژوهشگران قرار دارد.
نظر شما