به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در قزوین، کتاب «هنر آفرینان مینودری» همانطور که از نامش پیداست به نقش و فعالیت هنرمندان استان قزوین در جنگ تحمیلی هشت ساله میپردازد.
این کتاب حاصل مصاحبههای شفاهی با هنرمندان در رشتههای مختلفی از جمله تصویربرداری، عکاسی، تئاتر، سرود، خوشنویسی و... است که با حضور در جبهها لحظات مهمی از تاریخ معاصر ایران را ثبت و ضبط کردهاند و عدهای از آنها نیز رسالت افزایش روحیه رزمندگان را بر عهده داشتهاند.
کتاب «هنر آفرینان مینودری» شامل هشت فصل است که عبارتند از «تصویربرداری در دفاع مقدس»، «مداحی و سخنرانی»، «تئاتر و دفاع مقدس»، «مبلغین در دفاع مقدس»، «هنر خوشنویسی و طراحی»، «سرود دفاع مقدس»، «تبلیغات سیار» و «مبلغین در دفاع مقدس». مولفان در هر فصل تلاش کردهاند که از طریق مصاحبههای شفاهی، بستری فراهم شود تا هنرمندان بتوانند مهمترین خاطرات خودشان در حضور در جبهههای جنگ را روایت کنند.
در صفحه ۲۲۸ این کتاب، علیاصغر ارداقیان خاطره اجرای سرود در محضر امام خمینی(ره) را اینگونه روایت میکند: «فروردین ۱۳۶۷ بود؛ تازه از اجرای برنامه دوهفتهای در جبهه به قزوین بازگشته بودیم؛ از تهران زنگ زدند و اطلاع دادند که گروه را برای اجرا در روز ۱۷ فروردین نزد حضرت امام(ره) آماده کنم؛ از حرفی که شنیده بودم مدتی توی حال خودم نبودم؛ باور نمیکردم با اکیپ و ادوات موسیقی بتوانیم خدمت حضرت امام اجرای زنده داشته باشیم. ازآنجا که قرار بود روز ۱۷ فروردین، همایش مشترک فرماندهان کل بسیج و سپاه در پادگان امام علی(ع) برگزار شود، با خودم گفتم: «شاید منظورشا ن همان اجرا پیش فرماندهان بسیج و سپاه است».
عصر روز شانزده فروردین اعضای گروه سرود پایگاه علویه را یکی یکی جمع کردم و با اتوبوس به سوی تهران حرکت کردیم؛ در این سفر، نوازندگان ما عبارت بودند از «حمید آریان، فرامرز آریان، فرهاد غیاثوند، حسین بهزادپور، محسن بهزادپور، مجید وفاپور، حسین صدری، رضا صدری، مرتضی جاویدفر »؛ گروه سرود نیز تشکیل شده بود از «محمدرضا تیموری، رمضان ناظری، سید مهدی خضری، احمد دافعی، ابوالفضل دهقان، رامین دادخواه، میکائیل مختاری، سعید وزیرینژاد (تکخوان) و رمضان حیدری (تکخوان)».
نزدیک غروب به پادگان امام علی (ع) رسیدیم. مسئولین مربوط سولهای برای استراحت در اختیار ما قراردادند؛ بعد از مدتی، حاج آقا
رحمانی مسئول سازمان بسیج کشور نزد من آمد و پرسید: «پیش حضرت امام (ره) چه سرودی می خواهی اجرا کنی؟» گفتم: «سرودی که
ایشان هم با شنیدن آن هوای جبهه کنند»؛ آقای رحمانی خندید و دوباره پرسید: «حالا چه آوردی؟» با اطمینان جواب دادم: «هوای نینوا!
آهنگ و شعرش از خودم است؛ تمرین کردیم ولی اجرا نداشتیم؛ نگران نباشید کار خوبی است.
همان شب تمام ادوات موسیقی را برای بازرسی به بخش نظارت ویژه تحویل دادیم؛ فردا قبل از اجرا آ نها را عودت دادند و ما با شور و ذوق
خاصی در محضر حضرت امام (ره) و فرماندهان و مسئولین بسیج حضور پیدا کردیم. آقای رحمانی اعضای گروه را به حضرت امام (ره) معرفی کرد و ما با هیجانی وصف ناپذیر سرود خود را آغاز کردیم؛ حضرت امام(ره) با دقت گوش میکردند.»
کتاب «هنر آفرینان مینودری؛نقش هنرمندان استان قزوین در هشت سال دفاع مقدس» به تازگی منتشر شده است و مطالعات آن میتواند برای علاقهمندان به هنر انقلاب و پایداری جذاب و مفید باشد.
نظر شما