شنبه ۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۸:۵۹
«بسمل باخرزی» به دیار باقی شتافت

خراسان‌رضوی - حاج خلیفه غلامعلی تیموری، مشهور به بسمل باخرزی شاعر خراسانی به دیار باقی شتافت.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در مشهد، حاج خلیفه غلامعلی تیموری، مشهور به بسمل باخرزی شاعر در خراسان به دیار باقی شتافت. رضا سلیمان نوری، خراسان‌پژوه در گفت‌وگو با خبرنگار ایبنا در خصوص بسمل باخرزی گفت: بسمل باخرزی به تاریخ ۱۳۱۳ هجری شمسی در روستای گندمشاد از توابع باخرز در گناباد، دیده به جهان گشود. تحصیلات سنتی را در مکتب روستا و نزد آخوند محل فرا گرفت و البته نیمه و ناتمام و به قول خودش، الفبا را تا به حرف دال رسیده و نرسیده، مکتب را رها کرد.

سلیمان‌نوری با بیان اینکه در دوران جوانی بسمل با زندگی سخت و مشقت‌بـاری مواجه می‌شود، اظهار کرد: دوره جوانی او آکنده از تنگناهای مالی بوده است.

او با ذکر برخی از مشکلات بسـمل در دوره جوانی گفت: بسمل در سـال ۱۳۴۰ و در سن ۲۷ سالگی که صاحب دو فرزند بود برای کار در ترکمن‌صحرا بـه کـار پنبـه‌چینی مشغول می‌شود و از قضای روزگار دسترنج چند ماهه بسمل نصیب مشتی آفت می‌شود و او بدون درآمد راهی مشهد و کارگری می‌شـود. حقـوق کـارگر در آن سـال‌هـا( ۱۳۴۰) روزی ۵ تومن و اجاره خانه در هر شب ۸ قران بود.

این نویسنده بیان کرد: پس از مدتی کارگری به ناچار به شهرستان باز می‌گـردد و در دشـت کرات کـه امروزه از توابع شهرستان تایباد است مشغول به کشت گندم، جو، خربزه و زیره می‌شود. از ایـن ایام به بعد تن به کار ارباب رعیتی می‌دهد و حقارت‌ها و تبعیض‌های چنـدین سـاله را متحمـل می‌شود. اوضاع ارباب رعیتی درآن سال‌ها اسفناک بـوده، خود بسمل در دیوانش از فضای تملق و چاپلوسی برخی افـراد کـه در نهـاد دهقانـان تأثیر سوء می‌گذاشتند و موجب بیکاری رعیت می‌شدند شکوه می‌کند.

وی افزود: جریان چاپلوسی موجب مـی‌شـود کـه پـس از چنـدین سـال دهقـانی و وعـده دهقـان کردن، بسمل را از کار بیرون کنند و رفت و آمدهای مکرر هم فایده‌ای نداشته باشد. بسمل که برای کار دهقانی به روستای نصرت‌آباد در نزدیکی کرات سکونت گزیده بود پس از دهقـانی نیز در همان محل می‌ماند و خانه‌ای می‌سازد.

سلیمان نوری ادامه داد: او در جوانی دچار بحران‌های روحی بسیاری شد که مسیر زندگی‌اش را به مخاطره افکند، پس برای رهایی از آن به کتاب و کتاب‌خوانی پناه می‌برد. او نوشته که آنقدر کتاب لیلی و مجنون نظامی را می‌خواندم که خسته می‌شدم. اما گویا عشق آتش زیر خاکستر بود و در درونم آتش به پا می‌کرد.

رضا سلیمان‌نوری با اشاره به آثار بسمل باخرزی گفت: از غلامعلی تیموری آثاری چـون دیـوان شـعر « بسمل در مسیل عشق»، «عشق نامراد» و « جام آرزو» انتشاریافته است.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

پربازدیدترین

تازه‌ها

پربازدیدها