علی ارسنجانی در حاشیه برگزاری کارگاه «ایده تا طرح» از سری کارگاههای ملی شانزدهمین دوره جشنواره داستان رضوی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در خرمآباد، با تأکید بر لزوم پرداختن به مضامین دینی در ادبیات داستانی اظهار کرد: آنچه در تاریخ ادبیات بشر ماندگار است، داستانِ دین است و ساخت و پرداختهای بشری همچون کاخها و راهها در برابر پایداری روایت دینی، محکوم به زوالاند.
وی در تشریح رویکرد این کارگاهها، وجه انگیزشی را مقدم بر آموزشی دانست و افزود: وقتی ۲۰ تا ۳۰ نویسنده دور هم جمع میشوند تا برای داستان رضوی صحبت کنند، خواه و ناخواه انگیزه نوشتن در آنها شعلهور میشود. البته در کنار این شور و حال، نکات ریز آموزشی که در کلاسهای معمول گفته نمیشود، در این جمعها مطرح میشود و گاهی همین یک نکته کوچک، گره از کار نویسندهای باز میکند و راهگشاست که مثلاً درگیر این چالش است که تا چه اندازه باید به امام رضا (ع) بپردازد و توضیح دهد.
این نویسنده با بیان اینکه «اصلا هیچ داستانی به جز دین وجود ندارد»، ادامه داد: حتی اگر کسی بیاید و داستانی بنویسد که در آن خدا، دین، اسلام و پیامبر را دروغ بداند، باز هم در حال روایت یک داستان دینی است؛ چرا که با نفیِ دین، ناخواسته وجود آن را پذیرفته و به آن پرداخته است. داستانهای غیردینی فاقد کاربرد و اثرگذاری پایدارند.
ارسنجانی در بخش دیگری از سخنان خود به مقایسه وضعیت ادبیات دینی در ایران با جهان پرداخت و گفت: در ایران به دلیل پرداخت بیش از حد و زنجیرهوار به داستان دینی، گاهی ارزش آن کمرنگ جلوه میکند، در حالی که اگر نویسندهها رها میشدند، خودبهخود به سمت نوشتن داستان دینی میرفتند.
وی با اشاره به نمونهای جهانی، ویکتور هوگو و کتاب «بینوایان» را مثال زد و افزود: هوگو اگرچه مومن نبود، اما داستانش واقعاً دینی است و موضوع کلیسا و کاربرد فردی و اجتماعی دین در آن پررنگ است؛ اثری که نشان میدهد دین و ادبیات از هم جدا نیستند.
نخستین کارگاه ملی داستاننویسی «از ایده تا طرح» از سری برنامههای شانزدهمین جشنواره داستاننویسی رضوی را با تدریس علی ارسنجانی به صورت برخط و حضوری روز دوشنبه در سالن شهید حیدریان اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی لرستان برگزار شد.
نظر شما