به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا) به نقل از روابط عمومي مجموعه فرهنگي ـ تاريخي سعدآباد، مدير اين مجموعه با اشاره به شاهنامه موزه ميرعماد در سعدآباد گفت: «آسيبشناسي و بررسيهاي آزمايشگاهي شاهنامه موزه مير عماد، توسط کارشناسان گروه حفاظت و مرمت آثار کاغذي پژوهشکده حفاظت و مرمت آثار تاريخي پس از آزمايشهاي تخصصي زيست محيطي به نتيجه رسيده و هم اكنون كار بازسازي و مرمت اين اثر ارزشمند آغاز شده است.»
«عشرت شايق» در ادامه افزود: «بر اين اساس، اقداماتي شامل ضدعفوني، سنجش ميزان اسيديته همراه با مستندنگاري اوليه (وضعيت کلي اثر، آسيبها و...) به پايان رسيده است.»
وي افزود: «بررسيهاي مطالعاتي و جمعآوري اطلاعات درباره شناسايي تذهيب و رنگهاي موجود براي تثبيت رنگهاي در حال ريزش به کار رفته در مينياتورهاي اين اثر، نمونهبرداري از رنگهاي موجود در مينياتورها براي بررسيهاي آزمايشگاهي، نوع رنگ و مواد مورد استفاده براي تثبيت رنگهاي در حال ريزش، نمونهبرداري از کاغذ و مرکب جهت شناسايي الياف و نوع آهار و نوع مرکب از اقدامات در حال انجام است.»
شايق خاطرنشان كرد: «همچنين شناسايي الياف، شناسايي مرکب و انتخاب روش مناسب مرمتي شناسايي آهار و تطبيق صفحات شناسنامه با شاهنامه مرجع جهت مرتب نمودن اصولي صفحات و شمارهگذاري نهايي براي جزوهبندي نيز پيگيري ميشود. البته عمليات مرمتي به تامين اعتبار مورد نياز منوط است.»
وي ضمن اشاره به اشياي نفيس و فرهنگي موزه ميرعماد درباره مشخصات اين اثر گفت: «اين شاهنامه مندرس، بدون رقم، به خط نستعليق تحريري و با ابعاد 33 در 25 سانتيمتر و خط چهار ستوني در 25 رديف و کاغذ دستساز با جلد چرمي ضربي تمام مندرس و پوسيده داراي 512 برگ، 50 عدد مينياتور که 2 تا از آنها در يک صفحه است. اين شاهنامه منسوب به سبک تيموري (قرن 9 ه.ق) تمام اوراق از شيرازه جدا، مندرس و پوسيده است.»
شايق خاطرنشان كرد: «اين نسخه خطي از سالهاي 1340 شمسي در موزه هنرهاي تزييني سابق نگهداري ميشده و بعد از انحلال موزه مذکور در سال 1376 به همراه مابقي آثار خطي موزه به موزه مير عماد در مجموعه فرهنگي تاريخي سعدآباد منتقل شد. نسخه فوق از سال 1383 تاکنون کفنپوش و به همين صورت به پژوهشکده حفاظت و مرمت آثار تاريخي و فرهنگي سازمان ميراث فرهنگي منتقل شد.»
شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۸۸ - ۱۱:۱۲
نظر شما