دكتر "مهدي افشار" استاد تاريخ دانشگاه شهيد بهشتي با اعلام اين مطلب به خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، درباره تاريخنگاري گفت:تاريخنگار بايد بدون عواطف و غرضورزي دست به نگارش تاريخ بزند، زيرا اگر مورخ به دوره خاصي علاقهمند يا از دورهاي بيزار باشد و با گرايش به اين مسائل تاريخنگاري كند، تاريخ مستندي ارائه نخواهد داد.
وي افزود: اگر تاريخنگار با در نظرگرفتن بعضي گرايشها و مسائل، تاريخنگاري كند، تاريخي ارائه خواهد داد كه بار علمي ندارد و با نگاه غرضورزانه به رشته تحرير درآمده است.
اين استاد دانشگاه خاطرنشان كرد: يك تاريخنگار باتجربه بايد با تمام فنون نگارش تاريخي آشنا باشد و در پانوشتهاي كتاب، توضيحاتي منطقي ارائه دهد تا خواننده بتواند به آساني به تمامي مسائل تاريخي دست يابد.
ويراستار كتاب «شاهنشاهي هخامنشيان»، افزود: مصحح تاريخي نيز بايد بتواند نسخههاي متعددي را با هم مقايسه كند و به دنبال مقايسه نسخهها، استنتاج قابل توجهي ارائه دهد.
افشار يادآور شد: در تاريخنگاري بايد واقعيت وجوه تاريخي مشاهده شود و فقط به مسائل موفقيتآميز پرداخته نشود، بلكه واقعههاي تلخ و ناگوار هر دوره تاريخي با بررسي مسائل آن به رشته تحرير درآيد.
اين پژوهشگر تاريخ خاطرنشان كرد: مشكلات تاريخنگاري معاصر نيز بايد بررسي شود و با ديدگاهي علمي و بدون درنظر گرفتن عواطف، احساس و نگاه غرضورزانه به رشته تحرير درآيد.
مترجم كتاب جين اير اثر «شارلوت برونته» افزود: بعضي از مورخان، تاريخ را تحريف ميكنند و با بيانصافي ميخواهند تمام زشتيهاي آن را بزرگ جلوه دهند، اما اين افراد در نظر ندارند كه خودشان هم فرزند همين فرهنگ و تمدن هستند.
اين استاد دانشگاه تأكيد كرد: تاريخنگار نبايد با تاريخ دشمني كند، بلكه بايد با دقت كتابهاي تاريخي را بازنگري و از وجوه مختلف آنها را بررسي كند و پس از آن به تاريخنگاري درست و معقولي دست بزند.
ويراستار انتشارات «آنا» خاطرنشان كرد: در كتابهاي تاريخي نقدهاي كارساز ميتواند تعيين كننده باشد و در اين نقد و بررسيها تاريخ از وجوه مختلف بررسي ميشود و راهكار و پيشنهاد جديدي را به تاريخنگار ارائه ميدهد.
سهشنبه ۱ مرداد ۱۳۸۷ - ۱۲:۵۱
نظر شما