نظام سرمایه داری
-
یادداشتی درباره «رویدادنگاری ضدسرمایهداری» اثر دیوید هاروی؛
وقایعنگار نهاد ناآرام سرمایهداری
هاروی تلاش میکند پشتِ اخبار روزمره، منطق عمیقتری را آشکار کند؛ منطقی که از نگاه او، جهان معاصر را به وضعیتی دائماً ناپایدار رسانده است. چه با تحلیلهای او موافق باشیم و چه نه، کتاب یادآوری میکند که پشت هر بحران اقتصادی، هر شورش شهری و هر فروپاشی اجتماعی، ساختارهایی وجود دارند که بدون فهم آنها، نمیتوان معنای واقعی زمانهمان را درک کرد.
-
نگاهی به کتاب «فرزندان غیرقانونی هایک» نوشته
«ترامپیسم» آخر و عاقبت هایک
در کتاب «فرزندان نامشروع هایک»، ترامپ جایی ظاهر میشود که چند خط فکری به هم میرسند: بیاعتمادی به دولت، بدبینی به برابریخواهی، دفاع از سلسلهمراتب طبیعی، ترس از مهاجرت، و این تصور که بازار، حقیقت انسانها را آشکار میکند.
-
نگاهی به کتاب «پایان سرمایهداری» اثر استیو پاکستون؛
آیا کاپیتالیسم به آخر خط رسیده است؟
پاکستون از «پایان ناگهانی» سرمایهداری سخن نمیگوید، بلکه از فرسایش تدریجی نظمی حرف میزند که دیگر با شرایط فناورانه و اجتماعی امروز همخوانی ندارد. او از ضرورت بازاندیشی در سیاستهای رفاهی، معنای کار، و نقش دولت در تضمین حداقلی از امنیت معیشتی سخن میگوید.
-
نقدی بر کتاب «هویت و سرمایهداری» اثر ماری موران؛
مصرف میکنم، پس هستم
یکی از نکات درخشان کتاب، بررسی نسبت میان هویت و مصرف است. موران با تیزبینی، نقش سرمایهداری مصرفگرا را در تولید و تثبیت هویتهای فردی و جمعی برجسته میسازد. از نگاه او، در جهان امروز، افراد بیش از آنکه «هویت» خود را از طریق تجربه، ارتباطات یا تاریخ شخصی بسازند، آن را از راه مصرف کالا، سبک زندگی، و انتخابهای نمایشی شکل میدهند.