برگرفته از کتاب «فرزند منگشت»؛

زخم‌هایی که جسم و روح را با هم درگیر می‌کرد

محرم آن سال با بگیر و بند و تهدید و ضرب و شتم و سلول انفرادی تمام شد. روزها عده‌ای را می‌بردند و در باتلاق گوشه غربی زندان می‌غلتاندند و بعد بدن‌های خیسشان را زیر ضربات کابل، سیاه می‌کردند.

خاطرات مهرداد فردوسیان در کتاب «جواهری در گونی»؛

صدای زنانی در اسارت که شب عاشورا را سنگین کرد

شب دهم و شب عاشورا بود. بچه‌ها حال‌وهوای خاصی داشتند و دوست داشتند راحت عزاداری و گریه کنند، ولی ممکن نبود و باید جانب احتیاط را رعایت می‌کردیم.

نارنجک در دست در چند قدمی صدام!

پس از مدتی صدای هلی‌کوپتری به گوشم رسید... افسرها سراسیمه سمت آن دویدند و نزدیک هلی‌کوپتر با احترام نظامی ایستادند. چند نفر نظامی از آن پیاده شدند و سریع همه عراقی‌ها ادای احترام نظامی کردند... از میان رزمندگان خودی صدایی می‌شنیدم که می گفت بچه‌ها، صدام، بچه‌ها صدام حسین!

در نقد و بررسی کتاب «آهوی‌گمشده»؛

مرز میان تجربه راوی و بازآفرینی ادبی مخدوش شده است

کارشناس منتقد اظهار کرد: در بخش‌هایی، قلم نویسنده آن‌قدر پررنگ است که مرز میان روایت راوی و تصویرپردازی ادبی مبهم می‌شود. مخاطب حق دارد بداند کدام بخش تجربه مستقیم راوی است و کدام بخش بازآفرینی ادبی.