الهیات
-
زانیار ابراهیمی در نشست «الهیات و جنگ»؛
تا سنت حرکت نکند، تاریخ حرکت نخواهد کرد
ابراهیمی ضمن تبیین این حقیقت که در خاطرههای تاریخی ما، سه سنت وجود دارد، از چرخه خشونتی سخن گفت که در آن، «یک عنصر از سنت با خشونت روی سایر عناصر دیگر غالب میشود» و تاکید کرد:« این روند جلو رفتن تاریخ نیست، تکرار تاریخ است. میبایست بهدنبال یافتن راه یا سنتزی باشیم که در میان عناصر سنت ما، گونهای توازن تاریخی ایجاد کند. لازم است این عناصر کنار هم باشند و یکدیگر را حذف نکنند. ایجاد این توازن و صبر و تأمل و یافتن راهی برای ایجاد آن کار آکادمیسینهاست».
-
گزارش تصویری
دیدار با زانیار ابراهیمی در نشست جنگ و الهیات
ششمین نشست از سلسله نشستهای دیدار نویسندگان و خوانندگان با عنوان جنگ و الهیات، با حضور زانیار ابراهیمی مترجم و پژوهشگر علوم سیاسی، از سوی مجله سیاستنامه، سهشنبه (۱۲ خرداد ۱۴۰۵ ) در کتابفروشی وزن دنیا برگزار شد.
-
خوانش «خیسبرت وان دن برینک» از الهیات به مثابه علم؛
عبور از دوگانههای علم و دین
«الهیات در دانشگاه مدرن کجاست؟ آیا باید به اتاقهای دربسته ایمان پناه ببرد یا به شیوههای تجربی دیگران تن دهد؟ وان دن برینک با عبور از پوزیتیویسمِ منطقی و اتکا به کوهن و لاکاتوش، مدلی را ترسیم میکند که در آن الهیات نه به عنوان یک باور شخصی، بلکه به عنوان سنتی عقلانی، توانایی همنشینی با سایر علوم را پیدا میکند.»
-
یادداشت احمد مبلغی درباره خدا در اندیشه حکیم فردوسی؛
نگارندهٔ چرخ گردنده اوست
در ژرفای شاهنامه، خدا تنها نامی در آغاز دفتر نیست؛ حضوری است که در رگرگ روایتها جاری است. آنجا که پهلوانی در غبار شکست فرو میافتد، نخست دست به دامان نیروی بازوی خویش نمیشود؛ چشم به روشنای دادار میدوزد. آنجا که انسانی در تنگنای بیم و مرگ میایستد، هنوز روزنی از امید در دلش زنده است، زیرا جهان فردوسی بیپناه و بیمعنا رها نشده است.
-
اکو-تئولوژی و بحران معنای زیستبوم؛
زمین بهمثابه امانت
هما شهرامبخت نوشت: اکو-تئولوژی و معنویت سبز نشان میدهند که بحران زیستمحیطی، پیش از آنکه مسئلهای صرفاً علمی یا سیاسی باشد، بازتاب نوعی بحران معنایی است. مواجهه با این بحران مستلزم بازنگری در باورها، ارزشها و شیوه زیست انسان است.
-
معرفی مفاخر معاصر ادبی خراسان- ۱۸
زندگی و میراث یک قرآنپژوه برجسته
خراسانرضوی - محمود رامیار، محقق، نویسنده و قرآنپژوه برجستهای که عمر خود را صرف خدمت به دانش و فرهنگ این مرز و بوم کرد، در سال ۱۳۰۱ در مشهد متولد شد و پس از عمری پربار در سال ۱۳۶۳ در «ادینبرو» به دیار باقی شتافت.