به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در آیین رونمایی از کتاب «دفتر شعر امین» مجموعهای منتخب از آخرین سرودههای شهید حضرت آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای گفت: به باور من، ایشان دارای سه وجه وجودی بودند که دو وجه نخست، بر وجه سوم سایه انداخته است. وجه اول، «اسلامیت» ایشان بود؛ تسلطی عمیق بر دانشهای مختلف اسلامی و نوآوریهای قابلتوجه در حوزههای دینی. وجه دوم، «انقلابیت» ایشان بود؛ همراهی ارشد با امام (ره) از سال ۱۳۵۷ و حضور فعال در دوران تأسیس و تثبیت انقلاب اسلامی تا دوران رهبری.
وی افزود: اما وجه سوم که به نظرم کمتر مورد توجه قرار گرفته و در سایه دو وجه دیگر قرار داشته، «ایرانیت» ایشان است. رهبر انقلاب اسلامی در کنار آنکه عالمی اندیشمند و شخصیتی برجسته انقلابی بود، ایراندوست و ایرانپناهی واقعی داشت و از این زاویه میتوان سخنان بسیاری گفت که کمتر به آنها پرداخته شده است. عنوان «امین زبان و ادب فارسی» که امروزه برای ایشان برگزیده شده، یکی از وجوهی است که این ایرانیت را تبیین میکند؛ چراکه زبان و ادبیات فارسی، مرکزیت هویت ایرانی است و وقتی از ایشان به عنوان امین این گنجینه یاد میکنیم، در واقع درحال بازشناسی و بازنمایی وجه ایرانیت ایشان هستیم. بهویژه در شرایط فعلی، ضروری است که درباره این وجه از شخصیت ایشان بیشتر سخن بگوییم.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه اظهار کرد: در رابطه با زبان و ادب فارسی، ایشان دو مسیر را بهطور همزمان پیش بردند: نخست، تعلق و تسلط شخصی بر زبان و ادبیات فارسی و دوم، حمایت از زبان فارسی در سطح ملی و حکومتی. در مورد تسلط شخصی ایشان باید گفت که ایشان بر نظم و نثر فارسی بهطور یکسان اشراف داشتند. برخلاف بسیاری، از ادیبان معاصر که یا تنها در یکی از این دو حوزه تخصص داشتند و یا یکی بر دیگری میچربید، در رهبر شهید هر دو وجه به شکلی متوازن وجود داشت. کسانی که با ایشان معاشرت داشتند، میدانند که تسلط ایشان محدود به دوره یا سبک خاصی نبود، بلکه از سبک خراسانی تا شعر کلاسیک و مدرن و همچنین نثرهای متنوع را در بر میگرفت. ایشان به شدت بر «جوهره کلام» متوجه بودند و حتی در کنار مطالعات گسترده در علوم اسلامی، کلام و حدیث، توجه ویژهای به ظرافتهای نثر داشتند؛ همانگونه که درباره مرحوم ملاالجلیل قزوینی و نثر ایشان نیز نکاتی داشتند.
صالحی، افزود: نکته دوم، تلاش ایشان برای رشد، تقویت و گسترش زبان فارسی در میان ایرانیان است. اگر در تاریخ ایران، دورههایی مانند عصر سامانیان را داشتیم که زبان فارسی مورد حمایت امیران و وزیران دوره سامانی بود و عطف تاریخ ایران شد، در دوران معاصر نیز انقلاب اسلامی و بهویژه دوران رهبری ایشان، دورهای خاص و قابلتوجه برای زبان و ادب فارسی است. برای نمونه، نگاه ایشان به فردوسی را در نظر بگیرید؛ در ابتدای انقلاب متاثر از موجی از واژهزدایی، کلمه شاه، محذوف شد و شاهنامه به کنجی، رانده شده بود، ایشان با نگاهی خاص، جایگاه فردوسی را بازگرداندند و از حکمت و ظرافتهای اثر او سخن گفتند. همچنین درباره حافظ نیز درحالی که بسیاری نگاهی محدود داشتند، ایشان در دوران ریاستجمهوری و در کنگره حافظ، سخنرانی ماندگاری داشتند که هنوز هم در حافظشناسی قابل استناد است. ایشان مفاخر ادب فارسی را پاسبانی کردند و اجازه ندادند این چهرهها با نگاههای افراطگرایانه یا انقباضی، از جایگاه والای خود سقوط کنند.
نظر شما