عبدالرحمان عمادی، مردم شناس گفت: آرزوي من اين است كه پژوهشگران ايرانشناسي در تحقیقات مردم‌شناسانه به مردم مناطق محروم توجه ویژه داشته باشند. به عنوان مثال علاقه من به سیستان به دليل مظلومیت مردم و جایگاه بزرگ آن در تاریخ ایران بوده است.\
نمايي از برپايي مراسم
نمايي از برپايي مراسم

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، عمادي در مراسم بزرگداشتش كه شب گذشته(سه‌شنبه، 5 ارديبهشت)، با همكاري مجله بخارا و نشر آموت در دفتر اين انتشاراتي برگزار شد، گفت: اميدوارم محققان در تحقیقات مردم‌شناسانه به مردم مناطق محروم توجه ویژه داشته باشند. به عنوان مثال علاقه من به سیستان به دليل مظلومیت مردم و جایگاه بزرگ اين شهر در تاریخ ایران بوده است. این موضوع را در کتاب «چند صد نام دریای خزر» می‌توانید مشاهده کنید. شاید موجب تعجب باشد که سیستان در کتاب نام‌های دریای خزر چه موضوعیتی يافته است؟  

وي همچنين ضمن تشكر از خبرنگاران، آنان را پژوهشگران و نويسندگان عرصه فرهنگ دانست و گفت: از همه شما به خاطر احترامی که برای فرهنگ قايل شدید، سپاسگزارم. این مراسم نيز تقدیر از من نیست؛ بلکه از فرهنگ است، زیرا همه ما خدمتگزاران آن هستیم. بارها گفته‌ام که خبرنگاران، دست‌اندرکاران چاپ و نشر و دیگر دوستان فعال در این عرصه، پژوهشگر هستند. ما هم وقتي در کشور گردش و پژوهش می‌کنیم، در واقع نوعی خبرنگار هستیم. 

نويسنده «دوازده گل بهاري» درباره کتاب تازه منتشر شده‌اش، «چند صد نام دریای خزر» گفت: می‌‌دانید که این دریا در دنیا موقعیت ممتازی دارد. قدیمي‌ترین تمدن‌ها از جمله تمدن ایران، اطراف اين دريا شكل گرفته‌اند. این دریا در حقیقت دریای مادر است. مقصود من از این نامگذاری لفاظی نبوده است. درياي خزر متعلق به همه مردم ايران است و تاريخ مادها و احترام مادر را زنده مي‌كند.

اين پژوهشگر با اشاره به توجه به نقش مادر و زن در تاريخ ايران اضافه كرد: «ماد» در واقع یعنی مادر. برای دوره ماد تاریخ بسیار محدودی قايل شده‌اند، ولی باید بگویم این دوره بسیار هم طولانی است. این موضوع محدود به اطراف خزر نیست و درست برعکس آن چه تصور می‌شود، زن و مادر در تاریخ ایران نقش تعیین‌کننده و حضور پررنگی دارند. 

نويسنده «آسمانكت» توضيح داد:  در کتاب «بندهشن»، پیش از هر چیز از آفرینش سخن گفته می‌شود. در اين كتاب خداوند آفرینش را نخست به شکل معنوی و مینوی آغاز کرده و خودش نقش مادر را پذیرفته و بعد جنبه جسمی و مادی به وجود آمده که قسمت مردانه خلقت است. 

وی ادامه داد: جمشید هم هر بار که می‌خواهد به بازسازی جهان بپردازد، از مادرش یعنی «فریده» کمک می گیرد. یا «زریشم»، دختر او، کسی است که رشته نسل او را نگه می‌دارد. از ایرج هم به وسیله زن، نژاد ادامه پیدا می‌کند. منوچهر هم که مانند عیسی مسیح پدری ندارد. 

عمادی از سخنانش نتیجه گرفت: نقش پررنگ و هميشگي زن در شمال کشور هنوز هم قابل مشاهده و تحليل است. نویسنده «حدود العالم» می‌گوید همه کارهای کشاورزی را در منطقه دیلمان زنان انجام می‌دهند و مردان نیز به جنگ می‌پردازند. هم‌اكنون نيز در شمال کشور این مادر است که خانواده را اداره می‌کند. زن‌ها در زندگی مردم ایران به خصوص اهالی «گیل» و «دیلم» حضور پررنگی دارند.

کد مطلب : ۱۰۲۷۹۴
https://www.ibna.ir/vdcaoun6y49nw01.k5k4.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما