رضا براهنی
-
بازخوانی میراث پرچالش نظریهپرداز «خطاب به پروانهها»؛
رضا براهنی؛ معمار ویرانی و پیامبر تکثر در ساحت زبان
چهار سال از غروب چهرهای میگذرد که حضورش در ادبیات ایران، همواره با طوفان و جدال همراه بود. رضا براهنی، مردی که از کرسیهای نقد ساختارگرایانه در دهه چهل تا شالودهشکنیهای پسامدرن در غربت، هرگز از یورش به «ثبات» باز نایستاد، اکنون به بخشی از تاریخ صلب ادبیات ما بدل شده است.
-
خاطرات رضا براهنی از اسماعیل شاهرودی؛
آینده، بیگانۀ رو به روبرو
فردا، دهم بهمنماه، زادروز اسماعیل شاهرودی، متخلص به «آینده»، است. این بهانهای شد برای بازنشر خلاصهای از جستاری که رضا براهنی در زمانی که شاهرودی هنوز زنده بوده، درباره این شاعر مطرح معاصر نوشته است؛ جستاری که ضمن ترسیم شخصیت اسماعیل شاهرودی و گوشههایی از زندگی و سلوک او، تصویری از جهان شعری شاهرودی هم بهدست میدهد. در بخشی از این جستار آمده است: «آینده پس از مبارزه با جنون، نه آن را تسلیم خود کرده، نه تسلیم آن شده است. بهنحوی شاعرانه با آن آشتی کرده، کنار آمده است...»
-
گفتوگو با علی سطوتی قلعه در نودمین سالروز تولد رضا براهنی؛
براهنی نقش مهمی در تثبیت نقد ادبی غیردانشگاهی در ایران ایفا کرد
علی سطوتی قلعه، منقد ادبی، گفت: براهنی نقش درخور توجهی در تثبیت نقد ادبی غیردانشگاهی در ایران ایفا کرد. همهگیری فیگور شاعر-منتقد در دههٔ ۷۰ درواقع مولود چند دهه کار انتقادی مستمر براهنی بود. ما هر نظری دربارهٔ کیفیت نوشتههای شاعر-منتقدان جوان دههٔ ۷۰ داشته باشیم، نمیتوانیم این واقعیت را کتمان کنیم که براهنی تصور یک نسل را از کار شاعری دگرگون کرد و آن را به عقد نقدنویسی و خودتبینی درآورد.
-
به بهانه انتشار رمان جدید شمس لنگرودی؛
شاعران ایرانی که داستان نوشتهاند
«میروم که به کنسرت برسم»، رمان تازه شمس لنگرودی، این پرسش را به ذهن میآورد که آیا شاعران ایرانی که داستان هم نوشتهاند توانستهاند در داستاننویسی هم بهقدر شاعری بدرخشند و با داستانهایشان هم بهاندازه شعرهایشان در حافظه مخاطبان خود باقی بمانند یا همچنان رضا براهنی تنها استثنای این میدان است؟