رحمن قهرمان‌پور
-
کارآمدی دموکراسی در گفت‌وگو با رحمن قهرمان‌پور؛
دموکراسی روی کاغذ بی‌معناست
به گفته قهرمان‌پور: «پراگماتیسم در ایران، به آن صورت وارد گفت‌وگوهای عمومی و گفت‌وگوهای روشنفکری نمی‌شود. اگر هم بخواهیم قدری فرهنگی نگاه کنیم شاید با آن روحیات فرهنگی ایرانی‌ها مثلاً در مقایسه با فلسفه ایدئالیسم آلمانی شاید سازگاری نداشته باشد، چون خیلی روی این موضوع تأکید می‌کند که حقیقت غایی در جمع پیدا می‌شود و حقیقت غایی وجود ندارد.»
-
گزارش اختصاصی ایبنا از نشست نقد و بررسی کتاب «گلوگاه»؛
لیلاز: مسئله بر سر ایران مستقل است- قهرمان‌پور: پذیرش جبر جغرافیایی به مسئولیت‌گریزی منجر می‌شود
سعید لیلاز گفت:این تصور که اگر ایران در موضوع غنی‌سازی زودتر کوتاه می‌آمد، جنگ اتفاق نمی‌افتاد، با تجربه تاریخی سازگار نیست. رحمان قهرمان‌پور: اگر جغرافیا را به عنوان یک جبر مطلق در نظر بگیریم، نقش خودمان در شکل‌دادن به شرایط نادیده گرفته می‌شود.
-
نگاهی به کتاب «اولویت دموکراسی» اثر جک نایت و جیمز جانسون؛
دفاع فلسفی از دموکراسی
ایده محوری کتاب که مختصراً می‌توان آن را دموکراسی به‌مثابه روشی برای مدیریت اختلاف دانست، بر این بنیان استوار است که ارزش دموکراسی را نباید در این جست‌وجو کرد که آیا به اجماع و هماهنگی میان شهروندان می‌انجامد یا نه، و نباید آن را صرفاً روشی برای کشف «پاسخ درست» به مسائل سیاسی دانست.
-
گفت‌وگو با رحمن قهرمان‌پور در سال‌مرگ ساموئل هانتینگتون؛
استراتژیست همیشه لیبرال
به‌گفته قهرمان‌پور: « هانتینگتون و نسل هانتینگتون، پارسونز و دیگر نظریه‌پردازان مدرنیست فرض‌شان این بود که چهره غالب سیاست در جهان، لیبرال خواهد بود و ارزش‌های عصر روشنگری با تکیه بر عقلانیت، جهان‌گستر خواهند شد ... فرض هانتینگتون و هم‌فکران او این بود که چون لیبرالیسم با ذات، خودمختاری، استقلال و فردگرایی انسان سازگار است، جهان‌گیر خواهد شد. ».
-
فیلم
ضرورت دموکراسی برای همه
رحمن قهرمان‌پور دانش‌آموخته دکتری علوم سیاسی به اتاق گفت‌وگوی ایبنا آمد و از کتاب تازه‌اش «از توسعه تا مردم‌سالاری» سخن گفت.
-
«از توسعه تا مردم‌سالاری» در گفت‌وگو با رحمان قهرمان‌پور؛
دموکراسی محصول افراد کتاب‌خوان نیست
رحمان قهرمان‌پور گفت: دموکراسی امر ذهنی و محصول افرادکتاب‌خوان نیست. دموکراسی از دل بحث‌ها بیرون نمی‌آید، دموکراسی یک پدیده چندبعدی است و وجه جامعه‌شناختی دارد. عرض من این است که بر اساس فرمول‌های این کتاب، در ایران، توسعه به‌معنای مدرنیزاسیون داشتیم اما آثار این توسعه مدیریت نشده است.