بشیر علوی
-
به قلم پژوهشگر جنوبی؛
«نقد و تاریخ داستاننویسی زنان استان بوشهر» منتشر شد
بوشهر- تازهترین اثر بشیر علوی، نویسنده و پژوهشگر جنوبی با عنوان «نقد و تاریخ داستاننویسی زنان استان بوشهر» از سوی انتشارات نگاه، راهی بازار کتاب شد.
-
به همت پژوهشگر جنوبی؛
اشعار فاضل دشتستانی تصحیح و منتشر شد
تصحیح و تدوین اشعار فاضل دشتستانی (محمدعلی دانشپژوه) به کوشش بشیر علوی، نویسنده و پژوهشگر ادبی و به همت نشر آرون منتشر شد.
-
مدیرکل کتابخانههای عمومی استان بوشهر:
نویسندگان پیونددهنده مخاطب با کتاب و پژوهش هستند
بوشهر- مدیرکل کتابخانههای عمومی استان بوشهر با بیان اینکه نویسندگان نقش بیبدیلی را در پیوند مخاطبان با کتاب، کتابخانه و پژوهش ایفا میکنند، تاکید کرد: نویسندگان و پژوهشگران، با آثار خود و حضور در فعالیتهای کتابمحور کتابخانههای عمومی در پیشبرد اهداف این مراکز تاثیرگذار هستند.
-
شنبههای خیامی- ۱۹
«کآوردن و بُردن من از بهر چه بود؟»؛ تلاش برای کسب دانایی
بوشهر- خیام نیشابوری در رباعی «ز آوردنِ من، نبود گردون را سود / وز بُردن من، جاه و جلالش نفزود…» برای کسب دانایی و علت آوردن و بردن آدمی کوشیده است.
-
شنبههای خیامی- ۱۸
«آن را باید به مرگ من شاد بُدَن»؛ مذمت شادیکردن در مرگ دیگری
بوشهر - اخلاقیترین بیتی که در میان رباعیهای اصیل خیام دیدهایم، بیت «آن را باید به مرگ من شاد بُدَن / کز دستِ اجل، تواند آزاد بُدَن» است که بیان میکند نباید کسی در مرگ دیگری شادی کند.
-
شنبههای خیامی- ۱۷
«کَس میندهد نشانِ باز آمدگان»؛ سازگاری با دنیا!
بوشهر - «مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان / مَی خواه مُروّق، ز طراز آمدگان…» از جمله رباعیات اصیل خیامی است که در آن باز هم به سازگاری با دنیا و دلخوش زیستن در این دنیا توصیه شده است.
-
به کوشش پژوهشگر جنوبی؛
تصحیح «کشکول مدام دیّری» به کتابفروشیها آمد
بوشهر – «کشکول مدام دیّری» با تصحیح و تحقیق بشیر علوی، نویسنده و پژوهشگر جنوبی به همت انتشارات آرون راهی بازار کتاب شد.
-
شنبههای خیامی- ۱۶
رباعی «چون نیست مَقامِ ما در این دهر مُقیم…»؛ با مضمونی فلسفی و مرگپندار
بوشهر- خیام در رباعی «چون نیست مَقامِ ما در این دهر مُقیم…» با مضمونی فلسفی، هم به مفهوم و پدیده «مرگ» پرداخته و هم غنیمت شمردن وقت را در آن سفارش کرده است.
-
شنبههای خیامی- ۱۵
«آن جام جهاننمایِ جم، من بودم»؛ تاکیدی بر اصالت خودشناسی
بوشهر - خیام در رباعی «آن جام جهاننمایِ جم، من بودم…» میگوید که برای رسیدن به سعادت و آرامش (جام جم) همه جا و همه وقت رفتم، در نهایت چیزی را که دریافتم، «خود» من بودم که آینه تمامنمای جام جم بودم و باید این راز را در خود میجستم و از خود مییافتم.
-
شنبههای خیامی- ۱۴
«وقت سحر است، خیز ای مایۀ ناز»؛ روایتی ساده از بیوفایی دنیا
بوشهر- خیام در رباعی «وقت سحر است، خیز ای مایۀ ناز / نرمک نرمک باده ده و رود نواز…» بر بیوفایی و گذرا بودن دنیا و خوشباشی تاکید کرده است.
-
شنبههای خیامی- ۱۳
«از مِهر که پیوست و به کین که شکست؟»؛ روایتی متفاوت از خداگرایی مطلق
بوشهر- خیام در رباعی «ترکیبِ پیالهای که در هم پیوست / بشکستنِ آن، روا نمیدارد مست…» تاکید میکند که کاری مانند خُرد و شکسته کردن چیزی عزیز و گرانبها که از دست مستان لایعقل نیز عملی نمیشود، امکان ندارد که خدواند بزرگ آن را عملی کند.
-
شنبههای خیامی- ۱۲
«این کوزه که آبخواره مزدوری است…»؛ متذکر ناپایداری دنیا
بوشهر- «ناپایداری دنیا» از مهمترین کلیدواژههای خیام در رباعی است که در رباعی «این کوزه که آبخواره مزدوری است / از دیده شاهی و دلِ دستوری است…» به شکل پررنگی بدان توجه کرده است.
-
شنبههای خیامی- ۱۱
«فردا همه آن بُوَد، که دی ساختهاند»؛ انعکاس رابطه خیام با عرفان
بوشهر- خیام نیشابوری در برخی از رباعیات خود نظیر «آن را که به صحرای علل تاختهاند / بیاو، همه کارها بپرداختهاند…» به اندیشهها و باورهای عارفان نیز گریزی زده است که اتفاقاً این رباعیات با استقبال صوفیان نیز مواجه شده بودند.