امانوئل لویناس
-
درنگی بر «لویناس، مکتب فرانکفورت و روانکاوی»؛
مواجهه با دیگری
لویناس از اینجا شروع میکند که به نظر من عشق به فلسفه، عشقِ به دانایی نیست، داناییِ ناشی از عشق است و بنابراین گویا این مضاف و مضافالیه را به تعبیری جایشان را عوض میکند و میگوید که من معتقدم که ما نباید در فلسفه به دنبال عشقِ به دانایی باشیم، به دنبالِ داناییِ ناشی از عشق باید باشیم.
-
کتاب اندیشه در ۱۴۰۴- «تمامیت و نامتناهی لویناس» اثر ویلیام لارج؛
اخلاق بهمثابه مواجهه زنده با دیگری
مولف در این کتاب، ضمن ارائه زمینه تاریخی و فلسفی اثر لویناس، به روش پدیدارشناسانهی او و تفاوتهایش با هوسرل و هایدگر میپردازد. ساختار کتاب بهگونهای است که ابتدا مفاهیم کلیدی و روششناسی لویناس را شرح میدهد و سپس به تحلیل بخشهای مختلف کتاب اصلی میپردازد.
-
«خدا، مرگ و زمان» در گفتوگو با احسان قاسمخانی؛
شیوه دیگری از بودن
خواندن لویناس زمینۀ گفتوگو میان اندیشۀ فلسفی -اخلاقی، فلسفۀ دین و مطالعات اجتماعی-سیاسی را فراهم میآورد. این گفتوگوها میتوانند به بازاندیشی در حوزههایی مانند عدالت، مسئولیت جمعی، پذیرش دیگری با تمام تفاوتهایش و بهویژه معنای زندگی در جامعه کمک کنند.
-
در باب «خدا، مرگ و زمان» نوشته امانوئل لویناس؛
چهره به چهره شدن امر یکتا با امر یکتا
کتاب، حاصل واپسین درسگفتارهای امانوئل لویناس در دانشگاه سوربن است. لویناس در این مجموعه با وارونهسازی فلسفه هایدگر، سه مفهوم بنیادین اندیشهاش — خدا، مرگ و زمان — را در گفتوگویی زنده با تاریخ فلسفه و در پیوندی ناگسستنی با مسئولیت اخلاقی انسان در برابر دیگری بازمیاندیشد.