ادبیات عرفانی
-
نگاهی به «راز گل زرین: کتابی از چین در باب زندگی»؛
دعوتی به بازگشت به درون
راز گل زرین دعوتی است به بازگشت به درون، تأمل در خویشتن و جستوجوی آرامشی که نه از جهان بیرون، بلکه از شناخت عمیقتر خود سرچشمه میگیرد. شاید راز ماندگاری این اثر نیز همین باشد؛ اینکه پس از گذشت قرنها، همچنان میتواند با پرسشهای بنیادین انسان معاصر درباره معنا، هویت و زندگی درونی وارد گفتوگو شود.
-
در نشست تخصصی شرح و تفسیر مثنوی مطرح شد؛
موتیف معناساز در مثنوی و عرفان
مرکزی – در نشست تخصصی و درسگفتار «شرح و تفسیر مثنوی » با حضور مرتضی لطیفی استاد ادبیات و زبان فارسی، دل به عنوان یکی از مهمترین درون مایههای عرفان فارسی و محور آگاهی، معرفت و عشق سلوک معنوی در اندیشه مولوی مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفت.
-
به مناسبت ۵ بهمن، روز جهانی جذام؛
از سفره حلاج تا گوشواره سهراب؛نگاه مشفقانه ادبیات ایران به جذام
در طول تاریخ، جذام فراتر از یک بیماری، آزمونی برای سنجشِ عیارِ انسانیت بوده است. در حالی که جامعه، مجذومان را به دلیلِ هراس از «خوره»، به حاشیههایِ تاریک و انزوا میراند، عارفان و شاعرانِ ما مسیری متفاوت را برگزیدند.
-
به مناسبت هزار و هفتمین سالگرد درگذشت معمارِ عرفان انسانی؛
ابوسعید ابوالخیر و ضرورت بازخوانی میراث عرفانی او
چهارم شعبان و سالروز درگذشت ابوسعید ابوالخیر یادآورِ اندیشهای است که مرگ را به سخره گرفت. ابوسعید ابوالخیر با بهجا گذاشتنِ مکتبی که در آن «انسان» محورِ توجه است، پلی میانِ زمین و ملکوت بنا کرد. او ثابت کرد که حرف حق، اگر با زبان خلاقیت و لحن محبت بیان شود، از مرزهای قرون و اعصار میگذرد و بر جان آیندگان مینشیند.
-
بهمناسبت روز بزرگداشت شمس تبریزی؛
بازتاب عرفان در ادبیات معاصر ایران
بهمناسبت روز بزرگداشت شمس تبریزی که از چهرههای برجسته عرفان ایرانی – اسلامی و مقالات او از شاهکارهای ادبیات کلاسیک عرفانی فارسی است، به مرور و معرفی بعضی از مصداقها و نمونههای حضور و تأثیر عرفان و ادبیات عرفانی در متن ادبیات معاصر فارسی `پرداختهایم.
-
یک مدرس و پژوهشگر ادبی؛
امروزه بیدارگری عرفانی شعر در سایه مانده است
اردبیل- مدرس و پژوهشگر ادبیات در اردبیل گفت: در سالهای اخیر، بیدارگری عرفانی در هنر شعر در سایه مانده و باید فکری برای جبرانش کرد.
-
گفتوگوی اختصاصی ایبنا با محمود عابدی؛
تصحیح متون ادبی، بدون عشق و آگاهی ممکن نیست
محمود عابدی، محقق و مصحح برجسته، گفت: اگر کسی علاقه دارد متنی را تصحیح کند، باید اطلاعات جانبی آن را هم پیدا کند. تصحیحکردن متنی مثل «شاهنامه» و امثال آن، افتخار بزرگی است، خدمت بزرگی است. ولی مقدمات بسیاری لازم دارد. یکی از این مقدمات، خوب خواندن همان «شاهنامه» است. این کار به مداومت، ممارست، و مطالعه دائم نیاز دارد. امیدوارم که آیندگان ما بیش از ما در این راه آماده شوند و اطلاعات اولیه را کسب کنند.