آیت الله احمد مبلغی
-
نماینده مجلس خبرگان رهبری و نماینده جمهوری اسلامی ایران؛
شبیری زنجانی؛ تبلور فقاهت تحقیقی و دقت روشمند در دانش فقه
آیت‌الله مبلغی درباره آیت‌الله شبیری زنجانی نوشت: او رجال حدیث را در خلأ نمی‌دید؛ آنان را در بستر زمانه، در مناسبات طبقات و در سپهر حیات علمی‌شان بازمی‌یافت و از دل اسامی کهن، تاریخ زنده را بازخوانی می‌کرد. رجال نزد او، فهم عمیق جهانی بود که آن راویان در آن زیسته بودند و حدیث می‌گفتند.
-
آیت‌الله مبلغی به مناسبت هفته وحدت گفت؛
«وحدت» باید از یک ارزش به «نظامی علمی و فقهی» تبدیل شود
آیت‌الله احمد مبلغی با تأکید بر ضرورت تأسیس و توسعه «فقه وحدت» در حوزه‌های علمیه گفت: وحدت اسلامی نباید صرفاً در سطح توصیه‌های اخلاقی و عاطفی باقی بماند؛ بلکه باید بر پایه مبانی کلامی، فقهی و اجتماعی به یک «نظام» برخوردار از قدرت تولید نظریه، قاعده و راهبرد برای مواجهه با مسائل پیچیده جهان اسلام تبدیل شود.
-
یادداشت احمد مبلغی درباره نظریه شهید صدر؛
نظریه تعامل با نص بر پایه شرایط اجتماعی
نص میان دو جامعه تنفس می‌کند؛ جامعه تشریع و جامعه اجرا. فقیه نیز اگر بخواهد زبان واقعی نص را بشنود باید هر دو افق را ببیند.
-
یادداشت احمد مبلغی بر معنای «حسین منی و انا من حسین»؛
حسین(ع) آینه رسالت
عضو مجلس خبرگان رهبری نوشت: «حسین منی و انا من حسین» به دانه‌ای می‌ماند که باغی بزرگ در دل خود نهفته دارد. هرچه زمان پیش‌تر می‌رود، شاخه‌ای تازه از آن می‌روید، برگ دیگری می‌شکفد، و میوه‌ای دیگر از درخت اندیشه به بار می‌نشیند. دانه‌ای حامل باغی بی‌انتها؛ باغی که در آن هویت، حقیقت، آزادی، وفاداری و کرامت انسانی، همگی زیر سایه یک نام به هم می‌رسند: حسین(ع).
-
احمد مبلغی در نشست تخصصی مطالعات قرآنی؛
علوم انسانی باید «عینک فهم قرآن» باشد نه رقیب آن
نماینده مجمع جهانی فقه و عضو مجلس خبرگان رهبری با تاکید بر ضرورت خروج از بن‌بست مهجوریت تئوریک قرآن کریم، راهکار نجات علوم انسانی را استفاده از «روش تمهیدی» دانست و تصریح کرد: علوم بشری و دانش روز باید به مثابه عینک مفهومی برای استخراج نظریه‌های ناب از دل قرآن عمل کنند.
-
یادداشت احمد مبلغی به مناسبت روز عرفه؛
سفر عرفانی در اقلیم تن
دعای شکوهمند عرفه، مجموعه‌ای از «هجرت‌های مدام روح» است. این نیایش، نقشه‌ای است که در آن، چندین سفر عرفانی موازی با هم شکل می‌گیرند تا آدمی را از پیله‌ی خویش برهانند.