به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، نجفي، در نشست «تحليل تاريخ ادبيات اسپانيا» كه عصر ديروز(27سه‌شنبه، مهر)، با حضور نجمه شبيري در سراي اهل قلم برپا شد، گفت: رنسانس همانگونه كه در انگلستان و فرانسه به اوج مي‌رسد، ‌در اسپانيا متوقف مي‌ماند و اين به دليل سخت‌گيري‌هاي سنتي در اين كشور در مواجهه با فرهنگ‌هاي ديگر و از سويي تعصبات مذهبي آن روزگار در اسپانيا بود.

وي افزود: اين در حالي است كه فرهيختگان آمريكاي لاتين به پاريس مي‌رفتند و از جريان‌هاي ادبي كشورهاي ديگر وام مي‌گرفتند.
 
نجفي همچنين تصريح كرد: ادبيات اسپانيايي در اوايل سده 16 به تعالي مي‌رسد و از اوايل سده 15 تا اوايل 17 عصر طلايي است كه دن كيشوت در آن در انتقاد به خيالپردازي‌هاي رمانس‌ها خلق مي‌شود. البته ادبيات اسپانيايي در قالب شعر و نمايشنامه در اين دوران مسير موفق‌تري را پيموده است. 

اين مترجم با توضيح درباره وضعيت شعر و نمايشنامه در سده‌هاي 16 و 17 اسپانيا خاطرنشان كرد: ادبيات اسپانيايي در حوزه شعر و نمايشنامه در اين دوران رشد چشمگيري داشت. در سده بيست از 5 جايزه نوبل اسپانيايي‌ها ، فقط يك جايزه به رمان تعلق گرفت و بقيه به شعر و نمايش اختصاص يافت. 

وي همچنين اضافه كرد: از سده 17 تا 18 بيش از 30000 نمايشنامه نوشته شد و شايد علتش آن بود كه اغلب مردم بي‌سواد بودند و بيشتر به ديدن و اجرا تمايل داشتند. در سده‌هاي 16 و 17 همچنين بوديسم و نوديسم در شعر و نمايشنامه‌نويسي پيدا شد و گرايش به رمان‌نويسي به ندرت رشد كرد. 

اين مترجم زبان آلماني در بخش ديگر سخنانش درباره تاثيرپذیری اسپانيايي‌ها از رمانس‌هاي فرانسوي و چگونگي ظهور«پيكارسك» در اسپانيا توضيحاتي را ارايه داد.

شبيري، استاد دانشگاه زبان‌هاي خارجي دانشگاه علامه طباطبايي نيز در ادامه اين جلسه، با توضيحات مفصلي درباره فرهنگ اسپانيايي و پيشينه تاريخي اين ادبيات قبل از رنسانس، مهاجرت مسلمانان به اسپانيا و اندلس، سخنراني كرد و «السيد»، يكي از سروده‌هاي حماسي اسپانيا در قبل از رنسانس را، آغازگر ادبيات اسپانيايي دانست. 

وي همچنين با بيان اينكه رنسانس همه هويت غربي است ، اسپانيايي‌ها را در فرهنگ و ادبيات، عقب‌تر از ايتاليايي‌ها و فرانسوي‌ها دانست و گفت: تا قبل از رنسانس، ما جريان چشمگيري در هنر و ادبيات غرب نداريم. در روزگار قبل از رنسانس، در غرب، زن‌ها بسيار تحقير مي‌شدند و مورد آزار و اذيت قرار مي‌گرفتند و بي‌علت نيست كه يونان و ايران ابرقدرت‌هاي دنيا بودند.

وي با توضيح درباره اختصاصات هنري و ادبي قرن 17 در اسپانيا گفت: قرن 17 مترقي‌ترين قرن اسپانياست كه به آن دوران طلايي گفته مي‌شود. در اين دوران سروانتس ظهور مي‌كند و زيباترين اتفاق قرن 17، ارتباط ميان غرب و شرق است كه با حمله عثماني‌ها به وقوع مي‌پيوندد.

وي اضافه كرد: در قرن 17 غير از خلق «دن كيشوت»، سفرنامه‌نويسي رواج مي‌يابد. جالب اين جاست كه سروانتس به جنگ با عثماني‌ها مي‌رود و يك دستش را در جنگ از دست مي‌دهد.

شبيري تصريح كرد: سروانتس آثار بي‌شمار ديگري را نيز خلق كرده كه من در همين جا از دانشجويان زبان اسپانيايي مي‌خواهم كه آثار متعدد اين نويسنده را نيز ترجمه كنند. «دن كيشوت»، محصول 25 سال از زندگي سروانتس است. اين رمان نشانگر انتقام از قرون وسطي است كه نگارش جلد اول آن ده سال به طول انجاميده است.

اين مترجم زبان اسپانيايي كه بخش زيادي از سخنانش را به توصيف زندگي و شخصيت سروانتس اختصاص داد، درباره دن كيشوت گفت: نگارش جلد دوم دن كيشوت نيز ده سال به طول انجاميد كه در زندان نوشته شد. اين رمان شاهكاري از ادبيات جهان و در يك كلمه، مبارزه «عقل و جنون» است.