انتشار كتابهاي نويسندگان فوت شده، مشوقي است براي ناشران كه در اوضاع نابسامان خريد كتاب در كشور بتوانند كار نشر را ادامه دهند.
حسنزاده با اشاره به اينكه با تشكيل يك سازمان يا نهاد براي جمعآوري حقالتاليف نويسندگان فوت شده مخالف است، اظهار داشت: تشكيل سازمان يا اتحاديه كار پيچيده و دشواري است و اصلا اين حقالتاليفها آنقدر زياد نيست كه بتواند حتي هزينه اين ارگان را تقبل كند.
وي تاكيد كرد: يك يا دو كتاب نظير ديوان حافظ مي تواند آنقدر ماندگار و پرطرفدار باشد كه پس از 700 سال همچنان منتشر شده و به فروش برسد.
به گفته حسينزاده، اين حق التاليفها نميتواند محل درآمد باشد و يا اين كه صرف تجهيز و افزودن تعداد كتابخانهها شود.
وي خاطرنشان كرد: فكر ميكنم قانون حق التاليف در اين خصوص حداقل در كشورهاي جهان سوم كه بازار كتاب پررونقي ندارند و هر عاملي به بازار لطمه وارد ميكند، نبايد تغيير كند.
مديرمسوول انتشارات "نيلوفر" تصريح كرد: تجربه نشان ميدهد كه حتي اگر قصد تغيير قانون حق التاليف وجود دارد، بايد ابتدا يك آمارگيري شود و كتابهايي كه در 50 سال گذشته اين شانس را داشتهاند كه پس از 30 سال همچنان مورد توجه مخاطب باشند، مشخص شوند.
وي اضافه كرد: با سابقه 48 سالهاي كه در نشر دارم ميتوانم بگويم كه تنها دو يا سه كتاب است كه در 50 سال اخير به حد ملي شدن رسيدهاند و نبايد حق انتشار اين كتابها را به اين شكل از ناشر گرفت.
نظر شما