یادداشتی از یوریک کریم مسیحی؛

ادبیات در باتلاق سرسپردگی

تجربه‌تاریخی ما مردم، ما ایرانی‌ها، نشان می‌دهد که در همیشه‌ی تاریخی که می‌شناسیم، همیشه غَشِ تقریباً همه‌ی ما به تَعَبُد و خاکساری و سرسپردگی و بزرگسازی و گوش به‌فرمانی بوده، چرا که کار را آسان می‌کند وقتی لازم نیست خودمان فکر کنیم، هم فکر کردن سخت است و هم قدمی بعد از فکر کردن با خودش مسئولیت می‌آورد که کمابیش کسی‌مان حاضر به پذیرش نیست، به همین خاطر «آتوریته»سازی به کار می‌افتد و بزرگانی پدید می‌آیند که درواقع پدیدشان آورده‌ایم.