کانت این پرسش را مطرح میکند که چرا داستانهای عامهپسندی که اینگونه مقبولیت عام مییابند یا دستکم، چندان در آنها چونوچرا نمیشود، با چنان پوچی و مصونیتی رواج مییابند که حتی به نظریههای دانشورانه نیز نفوذ میکنند، آنهم بهرغم اینکه حتی از حمایت قانعکنندهترین برهانها، یعنی برهان سودمندی نیز برخوردار نیستند؟
بسیاری از مورخان فلسفه معتقدند که با بررسی این دستنوشتهها میتوان روند گذار کانت از جزماندیشی (دگماتیسم) به سمت فلسفه نقدی را ردیابی کرد. در واقع، نطفهی بسیاری از ایدههای کتاب «نقد عقل محض» در لابهلای نقد کانت بر جملات باومگارتن بسته شده است.
