مهدی سیدی
-
یک پژوهشگر تاریخ و جغرافیای تاریخی مطرح کرد؛
«رسم وزیرکشی» روایت ۶۰ سال از تاریخ و فرهنگ خراسان است
خراسان رضوی- مؤلف کتاب «رسم وزیرکشی» با اشاره به شکل‌گیری ایده نگارش این اثر گفت: این کتاب با محوریت زندگی حسنک وزیر، به روایت حدود شش دهه از تاریخ ایران و خراسان، از سال ۳۷۰ تا ۴۳۰ هجری قمری، می‌پردازد. دوره‌ای سرنوشت‌ساز که در آن، فردوسی سرودن شاهنامه را آغاز کرد و به پایان رساند، سامانیان از قدرت کنار رفتند و غزنویان به قدرت رسیدند.
-
در آرامگاه خیام؛
نشست «نیشابور در عصر بیهقی» برگزار می‌شود
خراسان رضوی- همزمان با فرا رسیدن اول آبان، روز بزرگداشت ابوالفضل بیهقی و روز پاسداشت نثر فارسی، رویداد «تاملی بر زمانه و جغرافیای فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی نیشابور در عصر بیهقی» همراه با نشست نقد و معرفی کتاب «رسم وزیرکشی» در نیشابور برگزار می‌شود.
-
مهدی سیدی فرخد در گفت‌وگو با ایبنا از «رسم وزیرکشی» گفت؛
قصه نمی‌گویم، تاریخ روایت می‌کنم
مهدی سیدی فرخد گفت: من امیدوارم کسانی که کتاب را به دست می‌گیرند، با حوصله بخوانند و دقت کنند، من ظاهرا قصه و داستان می‌گویم ولی یادتان باشد؛ من قصه نمی‌گویم، در اصل تاریخ روایت می‌کنم.
-
یامان حکمت تقی‌آبادی در گفت‌وگو با ایبنا از «رسم وزیرکشی» گفت؛
از دربار تا قربانگاه؛ روایت یک سقوط تاریخی
یامان حکمت تقی‌آبادی گفت: «رسم وزیرکشی» فقط داستان اعدام حسنک نیست؛ کاوشی است در اینکه چگونه یک وزیر از همنشینی با قدرت به قربانی آن تبدیل می‌شود و چگونه روایت تاریخ می‌تواند این سقوط را برای قرن‌ها زنده نگه دارد.
-
نوشته مشترک مهدی سیدی و یامان حکمت تقی‌آبادی درباره حسنک وزیر؛
«رسم وزیرکشی» منتشر شد
کتاب رسم وزیرکشی (حسنک وزیر و روزگارش) چنانکه از نام آن برمی‌آید عمدتاً شامل حوادث زمان و زندگی این وزیر ناکام ایرانی است که شرح بردار کردن او بیت‌الغزل تاریخ گرانقدر بیهقی نیز هست.
-
مهدی سیدی فرخد در گفت‌وگو با ایبنا از گوهرشاد گفت؛
گوهرشاد می‌گفت: «من مسجد می‌سازم، نه کاخ ظلم»
مهدی سیدی فرخد گفت: گوهرشاد گفته که «من مسجد می‌سازم، نه کاخ ظلم» اگر در راه ساختن این مسجد حتی به یک حیوان هم ستم شود اَجر من بر باد خواهد رفت. حق زدن هیچ حیوانی را ندارید، بلکه باید در راه آنها آب و علف بگذارید تا حیوانات هر وقت تشنه و گرسنه شدند از آن آب و علف‌ها بنوشند و بخورند، پس از آن با میل خود به کشیدن بار تن دردهند؛ کارگران هم چنین کرده‌اند و تا آخر بنای مسجد همه مسیر رفت‌وآمد چهارپایان پر از آب و علف بوده است.