بزرگان بلاغت دارای «شمّ ادبی و ذوق کشفی فوق العاده‌ای» بودند. آن‌ها وقتی آیه‌ای را تحلیل می‌کردند، دقیقاً می‌فهمیدند که چرا یک واژه در این نقطه اثرگذار است؛ چرا تغییر نحو فضا را دگرگون می‌کند؛ یا چرا یک استعاره روان مخاطب را تسخیر می‌نماید.
کتاب بصائر از این نظر شایستۀ توجه است که در مجلد نخست و بخش مقاصد سوره، مؤلف کوشیده است اهداف و مضامین سوره‌ها، روشن و در عین حال، کوتاه بیان شود؛ به عبارتی مؤلف، جایی که اطاله نابجا بوده، راه ایجاز برگزیده و جایی که ایجاز، مخلّ بوده از تطویل و تفصیل پرهیز نکرده است.
