بهگفته شفیعی: «قربانیکردن در ادبیات ادیان ابراهیمی وجود داشت، تا زمانیکه کرکگور در قرن هجدهم بدان اندیشید. وی مولفه جدیدی را به این داستان افزود و آن عبارت است از منافات و ناسازگاریای که ایمان ابراهیم در آن صحنه با قوانین اخلاق دارد. در واقع، در اینجا اخلاق بهنمایندگی از عقل جلو میآید.»
مراسم عید قربان در شهرهای بزرگ و در برخی نقاط که شاه در آن حضور داشت، برگزار میشد. این مراسم شامل قربانی کردن شتری با تشریفات بسیار بود که در سفرنامه سیاحان و شرقشناسان درباره عید قربان نوشته شده است. این گزارشها از زمان صفویان تا دوره پهلوی نقل شدهاند.
