بهباور مولف، اشخاص معرفی شده در این کتاب بههیچوجه همگی صوفی نیستند، اما جملگی بهنحوی به نوشتههای صوفیانه راه یافتهاند و از آنان در مقام پیشرو شیوه زندگی صوفیانه استفاده میشود و اغلب به تصرف تصوف درمیآیند و صوفی خوانده میشوند، «هرچند بههیچروی، خود را چنین نپنداشتهاند».
«کتابشویی صوفیان: درآمدی انتقادی به یک سنت تاریخی در فرهنگ ایران» به بررسی و نقد سنت کتابشویی در میان صوفیان ایرانی میپردازد و با رویکردی تاریخی و انتقادی، ابعاد مختلف این پدیده را واکاوی میکند. برخی از صوفیان عقیده به کتابشویی داشتند اما در زمان حیات خودشان مبادرت به این کار نمیکردند اما وصیت میکردند پس از مرگم کتابهایم را بشویید.
