نویسندگان کتاب معتقدند دوستی، سپاس‌گزاری، شادی و اکنون پوزش و بخشایش و آشتی، ارزش‌های کلان و گاه فراموش‌شده‌ای هستند که می‌توانند برای جهان خشونت‌زده و افسرده ما یک جهش اخلاقی-تمدنی ایجاد کنند. شرط آن این است که این هنجارها را از ساحت زندگی خصوصی به زندگی عمومی، اجتماعی، سیاسی و روابط بین‌الملل گسترش دهیم و از طریق نهادسازی، آن‌ها را پیوسته اثرگذار کنیم.
رضا شعبانی، چهرۀ ماندگار تاریخ گفت: آنچه که به کریم‌خان اهمیت داد و نام او را با وجود تمام پیشامدهای انقلاب اسلامی ایران به عنوان تنها شخص و تنها حکومت ایران بر روی یک خیابان باقی گذاشت، همین خوبی، انسانیت، اخلاق خوب و مردم‌نوازی او بود.
