بختیار علی با رمانهای «آخرین انار دنیا» و «غروب پروانه» نشان داده بود قصهگویی چیرهدست است اما او در کتاب «نفرین نوبهاران» جور دیگری است. در این یادداشت به برخی از ویژگیهای این اثر پرداخته شده است.
شخصیتهای زن در رمان «نفرت نوبهاران» بختیار علی گرچه در حاشیهاند، نقشی حیاتی دارند. آنها حامل حافظه و استمرارند، آنگونه که در آثار دیگر نویسنده نیز زنان نگهبان معنا هستند. یکی از منتقدان عرب درباره آثار بختیار علی نوشته است: «او از طریق زنان، تاریخ را بازمینویسد؛ زیرا مردان همواره درگیر قدرتاند و زنان حامل روایتهای پنهان.»
