ایلخانان مغول
-
نگاهی به «خاتون سلطاننشان» در گفتوگو با محمدهادی قائمی؛
زن قدرتمند سیاستورز در ایران پیش از دوره صفوی
محمدهادی قائمی میگوید: ترکان خاتون موفق شد با همان فرصتشناسی و بهکارگیری روابط قبیلهای با مرگ سلطان، پسرش (سلطان محمد) را در میان مدعیان جانشین پدر سازد و از طریق فرمانبردار ساختن پسر، قدرت واقعی در حکومت را به دست گیرد.
-
انتشار کتاب «نوزایی ایرانی در عهد مغول»؛
فرضیه زوال ایران در بوته نقد تاریخی
این کتاب به دنبال آن است تا فرضیه انحطاط و زوال ایران در دوران پس از حملات مغول را با نگاهی «تاریخی» و نه «فلسفی» با تمرکز بر مفاهیمی از «هویت ایرانی» به طور کلی و اندیشه سیاسی ایرانی به طور خاص مورد ارزیابی قرار دهد.
-
انتشار کتاب «شمایلشناسی سکههای ایلخانی»؛
سکههای شیروخورشید در دوره ایلخانان
هدف از این پژوهش، بررسی نقشمایههای غالب بر سکههای ایلخانی با رویکرد شمایلشناسانه در طی گامهای سهگانه توصیف، تحلیل و تفسیر است که به پیوندهای عمیق مکنون بین ظاهر یک متن تصویری وآنچه خارج از متن بصورت قراردادهای مذهبی تعریف شده است.
-
نگاهی به کتاب «سفیران پاپ به دربار خانان مغول»؛
جنگ صلیبی مغولان
کتاب «سفیران پاپ به دربار خانان مغول» اثری تاریخی است که به بررسی روابط سیاسی، مذهبی و دیپلماتیک میان کلیسای کاتولیک و امپراتوری مغول در قرن سیزدهم میلادی میپردازد و با رویکردی تحلیلی و مستند، یکی از مهمترین دورههای تاریخ روابط شرق و غرب را از زاویهای تازه بررسی کرده است.
-
درباره «خاتون سلطاننشان» نوشته مهدی سیدی فرخد و محمدهادی قائمی؛
زن فرمانروایی که سر سالم به گور نبرد
پس از رسیدن به مغولستان هم تحقیر و سرشکستگی اسفبار ترکان خاتون در پیرانه سر ادامه یافت: «چنگیز پس از آنکه دختران خوارزمشاه را به پسران و مقربان خود دارد ترکان خاتون ملکه شریر را برای نمایش در مجالس بزم خود نگاه میداشت. ترکان خاتون میبایست در سراپرده خان بنشیند و ترانههای حزین بخواند. چنگیزخان تکههای استخوان جلوی او میانداخت و ترکان خاتون فرمانروای مطلقالعنان خوارزم که خود را ملکه آفاق و شاه زنان عالم مینامید با گوشت همین استخوانها ارتزاق میکرد...»
-
مروری بر «تاریخچهای از هرات» نوشته شیوان ماهندراراجاه؛
مروارید خراسان
این کتاب تاریخچهای از شهر هرات است، یک شهر تاریخی در شرق سدههای میانه اسلامی. هرات از آن زمان تاکنون گرفتار روزگار سختی شده که نتیجه آن از دست دادن هرات توسط ایران در سال ۱۸۵۷ بر پایه معاهدهای است که امپریالیسم بریتانیا بر شاهان نگونبخت قاجار (۱۹۲۵-۱۷۹۶) تحمیل کرد. هرات- مروارید خراسان- کلانشهر ایران (تاجیک) و کانون آموزش و اخلاق اسلامی، درون کالبدی بیگانه زندانی شده است.