به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)؛ کتاب «نامههایی از جنگ» اثر هاینریش بل با ترجمه محسن حسینی از آلمانی توسط نشر مردمنگار منتشر شد.
آنگونه که مترجم در مقدمه خود بر این کتاب آورده، «در دوران جنگ جهانی دوم، سالهای ۱۹۳۹-۱۹۴۵، بل حدود شش سال، بهعبارتی دوهزار روز، پشت جبهههای نبرد آلمان نازی بهعنوان نیروی مخابرات (بیسیمچی)، آشپز، دیدهبان و نگهبان، انباردار، کتابدار یا مترجم زبانهای روسی، هلندی، فرانسوی، نروژی و... خدمت کرده است. او را هیچگاه بهعنوان سرباز جنگنده به جبههها اعزام نکردند، زیرا از بیماریهای مفاصلی و روماتیسمی رنج میبرده. شاید یک یا دو بار به جبههها ـ به مدت خیلی کوتاه ـ اعزام شده و هر دو بار هم مجروح گشته که خوشبختانه بهزعم ما خوانندگان امروزش، برای همیشه از جنگیدن با دشمنان ساختگی توسط حزب نازی محروم میشود. این برای نویسندهای چون هاینریش بُل فرصت و مجالی طلایی بوده که ۸۷۸ نامه منظم به پدر و مادرش و بهویژه به دوستدختر سابق و همسر آتیاش، آنهماری سِچ، را به رشته تحریر درآورد.»

حسینی درباره انگیزه بل از این نامهنگاریها افزوده است: «در اکثر نامههای هاینریش بُل به همسرش آنهماری سِچ، ما بهعنوان خوانندگان این نامهها که بعداً اجازه سرک کشیدن داریم، اتفاقاً خودمان را نامحرم نمیدانیم و انگار راوی نامهها هم مایل است که ما را هم دعوت به خواندن نگارش نامههای خود بنماید. علیرغم اینکه همیشه از جنگ بهعنوان «پدیده نفرتانگیز» یاد میکند، اتفاقاً به فرازهای انسانی هم توجه ویژه داشته است. بدین خاطر است که گهگاه گله و شکایت از این دارد که اوقات فراغتش را به نحو احسن بهکار نمیگیرد. در اکثر نامههایش از کتاب و کتابخوانی، قلم و کاغذ و جوهر و مکانی آرام برای امر نگارش بهطور ویژه یاد میکند، حاصل را به سمع و بصر دِلدادِهاش میرساند و حتی بعضی روزها دو الی سه نامه مینویسد: ولع نگارش.»
او همچنین درباره سویه سیاسی و اعتراضی این نامهها مینویسد: «از مشکلات بزرگ و عدیدهای که هاینریش بُل در طول این شش الی هفت سال حضور در جنگ در پشت جبهههای گوناگون داشته، میبایستی به نقش مخرب و هولناک اداره وسیع سانسور و ممیزی دوران هیتلری و دستگاه امنیتی و جاسوسی حزب نازی، گشتاپو، اشاره داشت. حتماً نامه نوشتن و ارسال نامه خیلی هم راحت و دمدستی نبود و در واقع، با جان خود بازی میکرده. طی جنگ جهانی دوم، بیش از چهلمیلیارد نامه از این به آن و برعکس، در رفتوآمد بوده که میبایستی بهطور منظم، دقیق و پیوسته از طرف سانسورچیها و ممیزان استخدامی بازخوانده و ارسال میگشته است؛ امری که خود شغلی محسوب میشده، چنانچه هر سانسورچی موظف بوده که حداقل روزانه ۱۷۵ تا ۱۸۰ نامه را وارسی کند، دقیق بخواند و کتباً به اربابان فاشیست خود گزارش دهد. بدیهی است در کشورهای توتالیتر و حکومتهای دیکتاتوری امری رایج و اساساً روتینشده به حساب میآید.»
کتاب «نامههایی از جنگ» بهعنوان اولین جلد از مجموعه «نامهها» در نشر مردمنگار در ۲۴۲ صفحه به قیمت ۷۲۰۰۰۰ تومان منتشر شده و از ابتدای مهر ماه در ویترین کتابفروشیها قرار گرفته است.
نظر شما