به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، محمد میرشکرایی، مردمشناس برجسته و پژوهشگر نامدار فرهنگ عامه ایران، ۴ مهر ۱۴۰۵ چشم از جهان فروبست. نام میرشکرایی با دههها پژوهش میدانی در زمینه آیینها، اسطورهها و میراث ناملموس ایرانزمین پیوند خورده بود.
محمد میرشکرایی، (زاده سال ۱۳۲۱ در شهر تفرش) پژوهشگر و نویسنده ایرانی در رشته مردمشناسی و مطالعات هنر است. بخشی از آثار او اختصاص به آیینهای سوگواری دارد. او دوره دبیرستان را در مدرسه شرف گذراند و انجمن ادبی را زیر نظر استاد «ابولقاسم جنتی عطایی» به همراه تنی چند از همکلاسی های خود بنیان گذاشت. در سال ۱۳۴۱ نیز کانون جوانان تفرش را دایر و نخستین دستنوشتههای خود را با موضوعات فرهنگی و اجتماعی در نشریه آن منتشر کرد.
وی دوره کارشناسی ارشد خود را در رشته فرهنگ و زبانهای باستانی و سپس دوره دکتری را در کشور تاجیکستان گذراند و در سال ۱۳۵۲ به استخدام مرکز مردم شناسی ایران در وزارت فرهنگ و هنر درآمد و مسئولیت حوزه مرکزی (شامل استانهای امروزی تهران، قم، قزوین، و البرز) را عهده دار شد.
میرشکرایی در سالهای پس از انقلاب نقشی تعیینکننده در تداوم فعالیتهای پژوهشی در مرکز و پژوهشکده مردمشناسی کشور داشت. دوران مدیریت هجدهساله او در پژوهشکده مردمشناسی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۶ با هدایت صدها پروژه میدانی و چاپ دهها عنوان کتاب همراه بود.
یکی از درخشانترین بخشهای کارنامه علمی میرشکرایی، تلاش محوری او در پرونده ثبت جهانی نوروز و آیین باستانی یلدا به شمار میرود. پژوهشهای بنیادین این استاد زمینه معرفی نوروز را بهعنوان میراث فرهنگی مشترک چند کشور در سازمانهای بینالمللی فراهم ساخت.
آثار قلمی متعددی در حوزههای «نوروز»، «انسان و آب»، «تفرش»، «مردمشناسی موزهها» و «اسطوره در فرهنگ ایران» از میرشکرایی به یادگار ماندهاند. رویکرد علمی او فراتر از ثبت عناصر سنتی، بر تحلیل پیوند عمیق میان انسان، زیستبوم و رفتارهای آیینی تمرکز داشت.
نظر شما