سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - سمیه زارعی نژاد/ فیلمساز مستقل؛ اینجا ایران است. زیستگاهی قدیمی که موقعیت خوبی برای انتقال دارد.
اینجا ایران است جایی که اولینهای تاریخ جهان شکل گرفته است. ایران یک کشور محصور که فقط متعلق به یک ملت باشد نیست ایران حافظه تاریخی ملتهای جهان است.
کشوری که در آن اسنادی پیدا شده که برای اولین بار درباره حقوق بشر صحبت شده، کشوری زیبا که تاریخ جهان است. اسنادی تاریخی که درباره بیمه افراد حدود سه هزارسال قبل نوشته شده است.
این نگاه در دیانای تاریخی این مردم است. جنگ رسانهای که از سالها قبل یه مدد خائنین به ملت شروع شده، امروز باعث مرگ عزیزان، دوستان و مرگ هزاران سرباز وطن شده است.
آیا خائنین که با روایتهای اقلیت مردم داعیه ساخت آثار مخرب داشتند و دارند، امروز پاسخگوی این همه شهادت و شهامت هستند؟ آیا اماکن تاریخی حافظه تاریخی مردم جهان آسیب ندید؟ آنانی که با خودخوخواهی باعث شدند که حتی کارگران نتوانند کار کنند و حداقل معیشت را داشته باشند امروز پاسخگو هستند؟
کشورهایی که به ما حمله کرده اند بر اساس کدام تمدن و کدام تاریخ حقوق بشر دست به این جنایت زدهاند؟ اگر ایران مجبور به پاسخ به حملهها شد تنها شرکتهای ساختگی چند سال اخیر را مورد حمله قرار داده اما آنان نه تنها مردم عادی که هویت و تمدن مردم جهان را مورد حمله قرار دادهاند و این دو به هیچ وجه با هم قابل مقایسه نیست.
نظر شما