گفت‌وگوی ایبنا با دانش‌آموز دامغانیِ عاشق کتاب؛

کتابخوان‌های بهتری می‌شدیم؛ اگر خلاصه‌نویسی کتاب هم یک تکلیف درسی بود

«غزل سادات میرعماد» دانش‌آموز پایه ششم مدرسه شهیده زهرا کردی دامغان که علاقه وافری به کتابخوانی دارد و تاکنون هم آثار متعددی را مطالعه کرده، از امانت ندادن کتاب در کتابخانه مدرسه خود گلایه کرد و گفت: مدیران مدرسه به بهانه اینکه عده‌ای از دانش‌آموزان در امانت کتاب‌ها دقت لازم را ندارند، کتاب امانت نمی‌دهند!
کتابخوان‌های بهتری می‌شدیم؛ اگر خلاصه‌نویسی کتاب هم یک تکلیف درسی بود
خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در سمنان - محمود بانی: معمولا وقتی صحبت از کتاب و کتابخوانی می‌شود، ذهن‌ها ناخودآگاه متوجه پایین بودن سرانه مطالعه در کشور می‌شود و با این حال در بیشتر اوقات، تریبون‌ها و دوربین خبرنگاران و اصحاب رسانه در اختیار نویسندگان، وزرا، نمایندگان مجلس، مدیران‌کل و سایر دست‌اندرکارانی بوده که شاید خودشان چندان اهل کتاب و مطالعه نباشند؛ هرچند شاید کتاب نخواندن آنها به اقتضای شغل و منصب دولتی باشد اما دلیل قانع کننده‌ای نیست؛ از همه مهمتر اینکه اگر مسئولی کتابخوان نباشد، نمی‌تواند تصمیم درستی برای کتابخوان‌ها بگیرد و ممکن است حتی کتابخوان‌های نوجوان حرف‌هایی برای گفتن داشته باشند که بتواند راهکارهایی به متولیان امر ارائه کند. تا به حال، کمتر صحبت‌ها و راهکارهای نوجوانان و جوانان را در این باره شنیده‌ایم و به همین خاطر، با «غزل سادات میرعماد»، یکی از دانش‌آموزان ممتاز و کتابخوان شهرستان دامغان که کتاب‌های زیادی را مطالعه کرده و اوقات فراغت خود را به کتابخوانی می‌پردازد، به گفت‌وگو نشستیم.

غزل‌سادات میرعماد در ابتدای این مصاحبه عنوان کرد: امسال (98) مدرسه ما یک کتابخانه تاسیس کرد و هفته‌ای دو روز را به کتابخوانی اختصاص داد؛ من از قبل عاشق مطالعه و کتابخوانی بودم و همواره کتاب‌های مختلفی را مطالعه می‌کردم. الان هم هر زمان که احساس کنم وقت و زمان می‌خواهد تلف شود، کتاب می‌خوانم. شخصاً از بین 6 پایه تحصیلی که گذرانده‌ام، از کلاس سوم و معلم‌ام بیشتر راضی بودم و به سطح سواد و اطلاعاتی که در کلاس سوم رسیدم، در هیچ پایه‌ای نرسیدم؛ در واقع شاید برایم کتابخوانی به‌طور جدی از آن زمان شکل گرفت؛ روش تدریس ایشان و حس درس‌ خواندن و مطالعه کتاب از کلاس سوم، در من اوج پیدا کرد.
 
وی که عضو کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان دامغان نیز هست، افزود: کتابخانه مدرسه که سال گذشته افتتاح شد، بسیار کارگشا بود؛ هفته‌ای دو روز به کتابخانه می‌رفتیم و هر روز یک ساعت کلاسی را در کتابخانه به خوانش کتاب‌های مورد علاقه می‌پردازیم؛ با کتاب آرامش خاصی پیدا می‌کنم زنگ کتاب به کتابخانه می‌روم، اما همیشه عده‌ای از بچه‌ها که علاقه‌ای به کتابخوانی ندارند، با بر هم زدن نظم و آرامش و تمرکز سایرین، مزاحم مطالعه قشر کتابخوان می‌شوند درصورتی‌که اگر تدابیری اندیشیده شود تا دانش‌آموزانی که علاقه به کتاب‌ ندارند، از بقیه دانش آموزان جدا شوند، ما بهتر می‌توانیم از این فرصت اندک بهره ببریم؛ هر چند 45 دقیقه اصلا کافی نیست.
 
میرعماد ادامه داد: به نظرم اگر هر روز هفته، زمانی به کتابخوانی در مدارس اختصاص یابد و همه مدارس دارای کتابخانه شوند، گام بزرگی در جهت نهادینه شدن کتابخوانی است؛ زیرا فضای کتابخانه انگیزه انسان را برای یادگیری بیشتر می‌کند.
 

کتابخانه مدرسه کتابدار ندارد!
وی یادآور شد: مدیران مدرسه می‌گویند فقط در محل کتابخانه و در زمان کتابخوانی می‌توانید کتاب را مطالعه کنید و درصورتی‌که تمام نشد، در جلسات بعدی ادامه کتاب را بخوانید؛ متاسفانه ما در کتابخانه‌مان مسئول خاص یا کتابداری که همیشه باشد، نداریم و علیرغم اینکه چندین مرتبه هم به مدیران مدرسه انتقال دادیم اما هنوز عملی نشده است و پیگیری و بررسی این موارد به شورای دانش‌آموزی مدرسه برمی‌گردد؛ من سال قبل عضو شورای دانش آموزی بودم البته هنوز کتابخانه افتتاح نشده بود اما امسال در شورای دانش آموزی سمتی ندارم.

عضو اسبق شورای دانش آموزی گفت: من در دو کتابخانه عمومی دامغان هم عضو هستم و به داستان و رمان علاقه خاصی دارم معتقدم فرهنگ کتابخوانی و امانت‌گیری باید از کودکی برای همه ماندگار شود. درواقع فرهنگ کتابخوانی باید از پایه اول و دوم شروع شود چون اوج یادگیری است و کتابخانه مدارس هر چه زودتر تاسیس شود، در ترویج فرهنگ مطالعه بسیار موثر خواهد بود.

میرعماد تصریح کرد: اگر خلاصه نویسی کتاب، برای دانش آموزان تکلیف و اجبار می‌شد، قطعا کتابخوان‌های بهتری می‌شدیم. با شیوع ویروس کرونا و دوران قرنطینه خانگی چون سال آینده آزمون تیزهوشان دارم، بیشتر تکالیف مدرسه و درس‌ها را از طریق فضای مجازی دنبال می‌کنم اما گاهی، هم داستان می‌نویسم، هم داستان می‌خوانم. در کنار کتاب‌های درسی که جزو وظایفم بوده، کتاب‌های غیردرسی زیادی خوانده‌ام؛ کتاب‌های طنز، خاطرات یک بچه لاغرمردنی، کشکول شیخ بهایی، شاهنامه فردوسی، اشعار پروین و رمان‌های بسیاری که تنها سرگرمی اوقات فراغت من هستند.

علاقه‌سنجی مهمترین رکن کتابخوان شدن
وی یادآور شد: قبلا هم به دوستانم گفتم که کتابخوانی علاقه می‌خواهد و الان هم می‌گویم اگر بخواهم دوستانم را به کتابخوانی دعوت کنم اول علاقه سنجی می‌کنم؛ اینکه آیا به کتاب‌ خواندن علاقه دارند یا نه و اگر علاقه دارند، علاقه آنها به سمت کدام موضوعات است بر اساس میزان علاقه است که اطلاعات از کتاب دریافت و ماندگار می‌شود؛ به عنوان مثال چون تصمیم و علاقه دارم، پس از ورود به دانشگاه در رشته پزشکی و تخصص قلب و عروق تحصیل کنم، کتاب‌های جدیدی با این موضوع تهیه کردم و مشغول مطالعه آنها هستم. شغلی که در آینده قرار است انتخاب کنیم، در ایجاد علاقه به کتابخوانی موثر است؛ در واقع ارتباط تنگاتنگی بین ایجاد علاقه به موضوع کتاب و شغل آینده وجود دارد.
 
عضو کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان دامغان نظر خود را هم درباره فرصت‌ها و تهدیدهایی که از قِبَل فضای مجازی برای دانش‌آموزان ممکن است به‌وحود بیاید، اینگونه بیان کرد: فضای مجازی یک طرفش خوب و یک طرفش بد است وقتی در جمع‌آوری اطلاعات کتاب‌های درسی مخصوصا درس علوم با جستجوی ساده به نتیجه می‌رسیم، از نکات مثبت فضای مجازی است ولی وقتی فضای مجازی ما را از کتاب دور می‌کند، این از آسیب‌های فضای مجازی محسوب می‌شود. در کل، به نظر من کتاب ارجحیت دارد بر فضای مجازی و به کتاب‌ می‌توان استناد کرد اما به فضای مجازی نمی‌توان استناد کرد.
 

چرا باید قیمت کتاب 50 صفحه‌ای 95 هزار تومان باشد؟!
غزل سادات میرعماد افزود: مسائل اقتصادی و درآمد پدر و مادرها در کتابخوانی نوجوانان بسیار موثر است به عنوان مثال من برای خرید کتاب و بازی فکری به شهر کتاب دامغان که در پاساژ عقیق واقع شده است، رفته بودم و با توجه به علاقه‌ام کتاب شگفتی‌های قلب توجهم را جلب کرد. با تورقی بر کتاب، احساس کردم همان کتابی هست که می‌خواهم اما وقتی قیمت پشت جلدش را دیدم که 95 هزار تومان درج شده بود، از خرید آن پشیمان شدم؛ واقعا چرا باید قیمت کتاب 50 صفحه‌ای 95 هزار تومان باشد؟! پس چگونه می‌گوییم نوجوانان و جوانان کتاب بخوانند؟ً به نظر شما دانش‌آموز پایه ششم یا پایین‌تر مگر چقدر پول توجیبی دارد که بخواهد کتاب با این قیمت بخرد؟ً قیمت بالای کتاب‌ها، دانش‌آموزان را از خرید کتاب و کتاب خواندن منصرف می‌کند.
 
گسترش دامنه لغات ملموس‌ترین نتیجه کتابخوانی برای کودکان و نوجوانان است
عضو کانون فرهنگی شهید برناکی دامغان ادامه داد: یکی از نتایج ملموس کتابخوانی گسترش دامنه لغات اهالی کتاب است که به اصطلاح دانش آموزان حرف‌های قُلُمبِه سُلُمبِه می‌زنند هرچند خودم یک بار به جمعی دعوت شدم که خیلی رسمی بود و معمولا دانش‌آموزان از اینگونه محافل گریزانند اما من به دلیل مطالعه کتاب‌های فراوان به صورت عادی شرکت کردم و حرفم را زدم، آنجا بود که به تاثیر کتابخوانی پی بردم.
 
کتاب یک کلمه است، اما آنقدر گسترده است که در کتاب‌ها نمی‌گنجد
این کتابخوان دامغانی اظهار کرد: چند داستان نوشتم که برگرفته از احساسات خودم است. به محض نوشتن چند داستان دیگر حتما آنها را چاپ خواهم کرد؛ البته معتقدم هرچه بیشتر بنویسم، بیشتر به اشتباهاتم پی‌ می‌برم و هر وقت اشتباهات داستانم را اصلاح کنم، حتما در اختیار علاقه مندان قرار می‌دهم. کتاب مثل دوست آدم است انسان باید با دوستی رفاقت کند که باعث پیشرفتش شود نه پسرفتش؛ کتاب یک کلمه است اما آنقدر گسترده است که در کتاب‌ها نمی‌گنجد.
 
غزل سادات میرعماد در خاتمه‌ی این مصاحبه خطاب به همسالان خود گفت: آنقدر کتاب بخوانید که از خودِ کتاب بالاتر بزنید و بتوانید کلمات و جملات جدید تولید کنید؛ هنگام بحث‌های مختلفی که در زندگی پیش می‌آید، چیزهایی را که اطلاعاتم در مورد آنها کمتر است، از مادرم که بیشتر مطالعه می‌کند، می‌پرسم.
کد مطلب : ۲۸۹۱۱۷
http://www.ibna.ir/vdcfy1d0ew6dcya.igiw.html
گزارشگر :محمود بانی
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما