به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از آسوشیتدپرس، «مارکوس ردیکر»، مورخ و نویسنده کتاب «کشتی بردگان» به بررسی نحوه حمل بردگان طی بیش از سه قرن رونق تجارت بردگان در قاره تازه کشف شده آمریکا پرداخته است.
به اعتقاد وي، این بخش از تاریخ بردهداری، قسمت فراموش شده آن است که در عین حال با توجه به 12 میلیون آفریقایی که تا پیش از لغو بردهداری در آمریکا در سال 1808 برای فروش به این کشور آورده شدند، جنبهای مهم از این مساله به شمار میرود.
«ردیکر» در این باره میگوید: «چیزی که در این باره مرا واقعاً به خود جذب میکند، ارتباط فرمانده و کاپیتان کشتی، خدمه، ملوانان، و بردهها با یکدیگر است. این که واقعیت ماجرا به چه صورت بوده؟ که البته باید اعتراف کنم که واقعاً هولناک بوده است ... به هر حال به عقیده من بررسی تاریخ رشد و توسعه آمریکا بدون بررسی نقش بردهها ممکن نیست و به همین خاطر نقش کشتیهای حامل بردگان را نیز در تاریخ این کشور نمیتوان نادیده گرفت.»
به گفته «ردیکر» بردهها در این کشتیها در انبارهایی نگهداری میشدند که بسیار تنگ بود و تمام فضایی که در طول این سفر طولانی از آفریقا به آمریکا به آنها اختصاص داده میشد از فضای یک تابوت کمتر بود. او میافزاید فرمانده و خدمه کشتی معمولاً برای پیشگیری از شورش بردهها آنها را مورد شکنجههای هولناک قرار میدادند و شماری از آنها را نیز تا پیش از رسیدن به مقصد به بهانههای مختلف میکشتند.
این مورخ آمریکایی میگوید در نتیجه کمبود فضا و تحرک کم بردهها، ملوانان آنها را مجبور میکردند تا هر روز روی عرشه برای ساعتهای متمادی برقصند تا به این ترتیب زمانی که در بازار مقصد عرضه میشوند، قوی و سالم به نظر برسند. او تایید میکند که اکثر این بردهها به زور اسیر گرفته شده یا از آفریقا ربوده میشدند.
«ریدکر» میگوید: «این بخش تاریک تاریخ ماست که دوست نداریم با آن روبهرو شویم؛ اما حقیقت این است که پیشرفت ما با آن گره خورده است.»
«کشتی بردگان» 4 اکتبر سال جاری (12 مهر) توسط انتشارات «وایکینگ» در 448 صفحه منتشر شد.
دوشنبه ۳۰ مهر ۱۳۸۶ - ۱۴:۵۲
نظر شما