به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا) به نقل از روابط عمومي موسسه مطالعاتي و تحقيقاتي اسراء، آيتالله جوادي آملي در سخنانشان به کلام 217 نهج البلاغه اشاره کرد و اظهار داشت: «کلام 217 بخشی از نامه سی و چند صفحهای مبسوط حضرت علی(ع) به مردم مصر است که سید رضی تمام آن نامه را در نهج البلاغه نیاورده و تنها بخشی از آن را به عنوان کلام آورده است.»
وي ادامه داد: «این ابتکار مرحوم سید رضی است که همه بخشهای سخنان حضرت علی(ع) را در نهجالبلاغه نیاورده است و این راز ماندگاری نهجالبلاغه است و نتیجه آن، این که بیش از هشتاد درصد شرحهایی که از نهجالبلاغه وجود دارد توسط علمای اهل تسنن نوشته شده است. وجود مبارک حضرت امیر(ع) به خاطر این که حق مسلم ایشان ضایع شده بود، حرفهای تندی دارند، نقدهای تندی دارند، اعتراضهای تندی دارند که هیچ کدام را سید رضی در نهجالبلاغه نیاورده است که اگر ایشان این کار هوشمندانه را انجام نمیدادند، دیگر الان نهجالبلاغه، نهجالبلاغه نبود بلکه کتابی بود همانند سایر کتابهایی که تنها مختص شیعه است.»
آیتالله جوادی آملی در بخش دوم سخنانش به علم اخلاق پرداخت و با اشاره به برهانی بودن علم اخلاق گفت: «علم اخلاق چند فن عمیق علمی را به همراه دارد. طب روحانی و معماری روحانی و هنر. به خاطر این که ما میخواهیم روح را زنده نگه داریم و روحی سالم و به دور از آفات داشته باشیم که این نیاز به طب روحانی دارد. بعد ما میخواهیم خودمان را بنیان مرصوص کنیم. این بنیان مرصوص که با سنگ، چوب، آهن و بتون درست نمیشود، بلکه با اراده و اخلاق درست میشود. اخلاق، انسان را بنیان مرصوص میکند. همچنین ما دوست داریم که در آخرت با چهرهای زیبا محشور شویم. اینجا باید خودمان را بسازیم. اخلاق، انسان را زیبا میکند.»
وي در پایان به آیه «و ما علمناه الشعر» اشاره کرد و يادآور شد: «شعر در اینجا یعنی خیال و شعری که قرآن نفی میکند، یعنی خیالیات و اخلاق شاعرانه یعنی خیالبافی. انسان اگر در بخش اندیشه به دام وهم و خیال بیفتد و در بخش انگیزه به دام شهوت و غضب بیفتد، میشود اهل شعر.»
یکشنبه ۲۰ دی ۱۳۸۸ - ۱۰:۴۰
نظر شما